- Advertisement -

Að lúskra á bjargvættinum

Við fyrirlítum þig, en bjargaðu okkur samt. Jesú fyrirgaf óvininum og blessaði þá. Ekki vera minni maður enn Jesú.

Jóhann Þorvarðarson skrifar:

„so what?“

Það er einkennileg árátta örfárra tindáta að berja sífellt á bjargvætti sínum. Tala niður til hans og gera sífellt lítið úr honum. Í hugum þessara gervihermanna þá er bjargvætturinn óæðri, hann er til óþurftar. Hann er minna virði samkvæmt óráði tindátanna. Hann þvælist fyrir sjálftökufólkinu, sem er kurteisislegt orð yfir þjófa. Þeir sem hljóma hæst í árás sinni á bjargvættinn eru ekki góðar fyrirmyndir. Hafa spjarað sig illa í umhverfi þar sem bjargvætturinn er ekki bein eða óbein stoð. Einn af þessum tindátum setti stórt fyrirtæki á hliðina með stæl. Fyrirtæki sem hafði góða markaðsstöðu og líka góða fjárhagsstöðu. Svo mætti tindátinn og fór að skemma fyrir með vanþekkingu og vangetu. Það fóru milljarðar í súginn sem viðkomandi þurfti ekki að gera persónuleg skil á. Viðkomandi gekk í burtu frá hræinu, lyfti öxlunum létt og sagði „so what?“. Síðan þá hefur viðkomandi unnið hjá ríkinu.

Gegndarlaust tap árum saman.

Yfirtindátinn á sér jafn skammarlega sögu úr einkarekstrinum og undirsátinn. Fyrirtæki sem viðkomandi stýrir hefur aldrei séð til sólar, yfirtindátinn veit ekki hvernig hagnaður lítur út. Misskilur hlutina, telur að mínus tölur í rekstri séu voða smart. Mínusarnir eru orðnir svo margir að boðungurinn á jakka tindátans er þyngri en boðungurinn á margverðlaunuðum Sovéskum hermanni. Gegndarlaust tap árum saman. Allt sem viðkomandi hefur komið að hefur á endanum hrunið með glamri. Eins og undirsátinn þá er yfirgosinn í stöðugri afneitum. Lyftir öxlunum léttilega um leið og hann segir samviskulaust „Ekki benda á mig, ég er skáld. Mín skemmtilegasta iðja er að skrifa ástarbréf.“  

Svo er það klappstýran. Hún er stöðugt að leita sér að heilögu stríði eins og Don Kíkóti. Sansjó Pansar landsins hafa farið erindisleysu í tilraun sinni að koma vitinu fyrir Íslenska Don Kíkótinn. Hann varð tálsýn og glópsku að bráð. Hans verður einnig minnst fyrir ástarbréf, en þau fóru víst öll til áberandi leikfimisdrottningar þar sem talað var helst um neðan beltis málefni.

Tindátaherinn á sér sitt hirðfífl, hræsnara. Trúð sem hugsar lítið og segir tóma vitleysu. Þannig er það með vonlausa en háværa heri.

Ekki vera minni maður enn Jesú.

Tindátaherinn sem þessir glópar fara fyrir hefur farið minnkandi, nýliðunin er fátækleg og gengur helst í ættir. Ungviðið hefur ekki sjálfstæða hugsun enda búið að forrita toppstykkið. Sansjó Pansar landsins eru fyrir löngu búnir að gefast upp. Hafa snúið sér að einhverju uppbyggilegu þar sem kreddur eru óvelkomnar.

Nú þegar nýjasta einkarekna skútan er lögst á hliðina með seglin marandi í kafi er litið til bjargvættarins, enn og aftur. Öskrað er af einstakri frekju að bjargvættinum og honum skipað fyrir að opna opinberar hirslur sínar og skrín. Kallað er af afli „Við erum að drukkna, getum ekki bjargað okkur með einkaframtakinu einu saman. Vertu miskunnsamur og hentu gyltum björgunarhringjum til okkar. Bjargaðu okkur. Við fyrirlítum þig, en bjargaðu okkur samt. Jesú fyrirgaf óvininum og blessaði þá. Ekki vera minni maður enn Jesú.“ Drottning vinstrisins bugast léttilega og allar hirslur opnast upp á gátt. Búið er að koma hátækni færibandi frá Marel inn í miðjan ríkissjóð. Færibandið er fjármagnað af stoðtækjafyrirtækinu Össur. Fyrirtæki sem nýtir sér hlutastarfaleiðina á sama tíma og ofsagróði er fluttur til hluthafa!

Skilgreining á pilsfaldakapítalisma: einkavæðum gróðann, en ríkisvæðum tapið!


Auglýsing

Tengdar fréttir sem þú gætir haft áhuga á að lesa: