Jóhann Þorvarðarson skrifar:
„Til framtíðar litið þá er það mitt mat að aðild verji fullveldi landsins og þjóðaröryggi að því gefnu að væntanlegur samningur sé aðlaðandi fyrir Ísland.“
„Smábarn segir gjarnan af því bara eða víst þegar það er spurt um eigin hegðun sem ekki er talin vera æskileg. Þroskinn er bara ekki kominn lengra hjá barninu. Uppalendur leiðrétta barnið og hjálpa til þroska. Þannig að málefnaleg samtöl er börnunum tamin smátt og smátt. Að endingu gera þau greinarmun á réttu og röngu. Siðlegu og ósiðlegu. Boðlegu og óboðlegu.
Samt er til hámenntað fólk sem þolir ekki að vera leiðrétt eða að viðurkenna eigin rangfærslur. Grípur það frekar til skapandi túlkunar á staðreyndum og misnotkunar á vel skilgreindum hugtökum án þess að blikna. Ekkert fær það til að gangast við eigin þvættingi því tilgangurinn helgar meðalið.
Í Brexit kosningunum þá voru öfgamenn eins og Nigel Farage á útopnu að ljúga að þjóðinni með þeim afleiðingum að Bretar sjá sárlega eftir því að hafa yfirgefið sambandið.
Íslendingar eiga nokkra svona ryðnagla,…
Íslendingar eiga nokkra svona ryðnagla, sem finnst virðingarvert að bera fjölmargar og ítrekaðar rangfærslur á borð landsmanna í aðdragand kosninga um aðlidarviðræður. Svo rammt kveður að vitleysunni að nafntogaðir hagfræði prófessorar hafa séð sig knúna til að rita blaðagreinar til að leiðrétta ósannindi og misbeitingu hugtaka. Gegnumsneitt þá eru þetta nei-sinnar sem þarf að ala betur upp.
Prófessorarnir hafa bent á fjölmargar rangfærslur sem finna má á heimasíðu neikvæðu samtakanna. Tökum eitt dæmi úr smiðju Gauta Eggertssonar sem varar við misnotkun á hugtakinu hagvöxtur. Hann tiltekur að í greiningaskýrslu nei-samtakanna, sem unnin er af Konráði S. Guðjónssyni, segi að Ísland standi ESB framar í hagvexti, 2,9 prósent á ári að meðaltali síðustu tíu ár á móti 1,6 prósentum. Nei-samtökin gera mikið úr þessum meinta mun en verða uppvís af fölskum áróðri ef ekki þá yfirgripsmikilli vanþekkingu.
Gauti segir ‚Vandinn við þessa fullyrðingu er þessi: Spurningin sem við höfum áhuga á að svara þegar við skoðum hagvöxt er hvort lífskjör fólks hafi batnað eða ekki. Almennt viðmið er því þetta: að mæla hversu mikið landsframleiðsla hefur aukist á hvern íbúa. Þetta virðist hafa gleymst í greiningu Áfram Íslands. Mikið er gert úr þessari tölu í formála, sem á að endurspegla stöðnun ESB í samanburði við Ísland. En íbúum Íslands hefur fjölgað um 23 prósent frá árinu 2013 vegna mikils aðflutnings fólks frá Evrópska efnahagssvæðinu. Og þetta snýr niðurstöðunni á haus. Samkvæmt tölum Eurostat var hagvöxtur á hvern íbúa á Íslandi 0,86 prósent á ári en 1,39 prósent í ESB, að meðaltali yfir síðustu 10 ár’.
Þarna munar því 62% prósentustigum (1,39/0.86) Evrópusambandinu í hag. Ég verð að segja að þeir sem eru að hugleiða þessi mál og hallast að nei-inu geta með engu móti tekið mark á málflutningi þeirra sem standa að þessum fúll á móti samtökum.
Verði nei ofan á í kosningunum í ágúst…
Verði nei ofan á í kosningunum í ágúst þá fer fyrir Íslandi eins og fór fyrir Bretlandi í Brexit. Atvinnuleysi þar er jafnmikið og það var í kóvít-faraldrinum þrátt fyrir að Brexit hafi leitt til lægra vinnuaflsframboðs frá Evrópusambandslöndum. Þetta segir risavaxna sögu um áhrif þess að velja að vera utan tollabandalags sambandsins.
Ég segi hiklaust já því Ísland þarf að þróast fram á við. Í því sambandi verða kjósendur að hafa í huga að EES samningurinn er uppsegjanlegur með aðeins 12 mánaða fyrirvara samkvæmt 127. gr. samningsins. Ákvæðið er þarna af gildri ástæðu og yrði það virkjað hefði það skelfilegar afleiðingar í för með sér fyrir Ísland. Atvinnuleysi myndi stökkbreytast. Það er því öryggismál í víðum skilningi að ljúka aðildarviðræðum og sjá hvað út úr þeim kemur. Öðruvísi geta Íslendingar ekki lagt faglegt mat á framtíðartengsl landsins við umheiminn.
Grafalvarlegt er því, og mögulega er það landráð, að setja vísvitandi fram rangar og villandi upplýsingar um hvað geti falist í aðild að Evrópusambandinu. Til framtíðar litið þá er það mitt mat að aðild verji fullveldi landsins og þjóðaröryggi að því gefnu að væntanlegur samningur sé aðlaðandi fyrir Ísland.“
