Andstyggð Halldórs Benjamíns á Sólveigu!

Hann er ásjóna auðvaldsstéttarinnar…

„Samferð Halldórs Benjamíns og Sólveigar Jónsdóttur formanns Eflingar í Fúll á móti samtökunum vekur verðskuldaða athygli af tveimur ástæðum. Sú fyrri er sýnileg fyrirlitning Halldórs í garð Sólveigar og Eflingar í kringum síðustu kjarasamninga. Seinni ástæðan er réttlæting Sólveigar á fúlmennsku sinni gagnvart Evrópusambandinu.

Margir muna að Halldór Benjamín sagði ýmislegt ófagurt um Sólveigu og Eflingu við gerð síðustu kjarasamninga. Meðal þess var að þegar fíflunum fjölgar í kringum mann að þá væri tímabært að líta í spegil. Þessi sami Halldór upplýsti mánuði síðar að stjórn SA hefði samþykkt að leggja til atkvæðagreiðslu um allsherjarverkbann á félagsmenn Eflingar. Það hefði þýtt að þúsundir félagsmanna hefðu hvorki mátt vinna né þiggja laun meðan á verkbanni stæði.

Núna þegar kjarasamningar eru í uppnámi vegna verðbólgu þá finnst Sólveigu sæmandi að leggja þessum sama Halldóri lið í baráttunni um að halda ekki áfram með aðildarviðræður við Evrópusambandið, en aðild myndi ótvírætt leiða til bættra lífskjara. Vindhanasnúningur Sólveigar að fara gegn hagsmunum láglaunafólks er annarlegur þar sem Halldór Benjamín hefur verið andlit sérhagsmuna. Hann er ásjóna auðvaldsstéttarinnar sem vill veg láglaunafólks sem minnstan.

Réttlæting Sólveigar er eins og yfirvofandi lestarslys. Hún fullyrðir ranglega að Grikkland hefði eftir fjármálahrunið  verið þvinga til úrræða sem fælu í sér niðurskurð á lífsgæðum og velferð. Og hún kennir Evrópusambandinu og evrunni meðal annars um. Hér ruglar Sólveig saman orsök og afleiðingu.

Í stað þess að Sólveig ímindi sér að hún sé að slá köttinn úr sekknum þá ætti hún fyrst að svara þeirri grundvallarspurningu af hverju Grikkir sjálfir völdu ekki að yfirgefa Evrópusambandið og taka upp sinn eigin gjaldmiðil aftur, drakma. Svarið er einfalt í eðli sínu, Grikkir höfðu lifað langt um efni fram og logið að öllum hverjar opinberar skuldir landsins væru. Þeir vissu ekki einu sinni  sjálfir hvað þeir skulduðu mikið svo ruglað var ástandið. Landið stefndi í að verða allsherjar fornminjar í anda Akrapólísarhæðarinnar í Aþenu. Því var afstýrt, meðal annars með aðstoð evrunnar og Evrópusambandsins.

Sólveig hlýtur að stíga til hliðar sem formaður Eflingar.

Við fjármálahrunið þá kom í ljós að samfélagið var byggt á sandi og má til dæmis nefna að sumir gátu farið á eftirlaun upp úr fimmtugu. Grikkir urðu sjálfir einfaldlega að taka út sína timburmenn, en landið fékk alla mögulega og réttlætanlega aðstoð frá alþjóðasamfélaginu í þeim efnum. Í dag þá er atvinnuleysi í Grikklandi komið niður í 8%, verðbólga er 4% og stýrivextir 2,4%, þökk sé evrunni. Landið er að rísa upp úr öskunni eins og fuglinn Fönix fyrir tilstilli nútíma hagstjórnar í stað  óreiðustjórnar.

Sólveig hefur einnig sagt að verkalýðshreyfingin muni missa gildi sitt og áhrif innan Evrópusambandsins. Davíð Þór Björgvinsson hefur hrakið þessa fullyrðingu með fínni grein á DV og engu er við hana að bæta. Það er fleira við málflutning Sólveigar að athuga, en ég læt þetta duga að sinni.

Eftir stendur að það er óskiljanlegt með öllu af hverju Sólveig stígur um borð í peningabát þar sem hún leggst á árar með auðvaldinu og sérhagsmunaöflum um að sigla í öndverða átt að bættum kjörum almúgans. Það á alveg sérstaklega við um láglaunakonur! Sólveig hlýtur að stíga til hliðar sem formaður Eflingar. Annað væri framhald á nýbyrjuðu niðurbroti kvennabaráttunnar því Evrópusambandið hefur svo sannarlega lagt sitt á vogarskálar aukins jafnræðis kynjanna og unnið að bættum hag kvenna.“