Kári Jónssson skrifar hér athugasemd vegna greinar sem Ögmundur Jónasson skrifaði um útgerðarauðvaldið vilji í ESB.
„Kæri Ögmundur venjulegi Íslendingurinn hefur ekki haft aðgengi að sjávarauðlindinni sinni síðan 1984, þetta fyrirkomulag (hindrað aðgengi) var svo fest í sessi 1990 með lögum um frjálst framsal aflaheimilda af (xA-xB-xG) og endanlega fest í sessi 1995 þegar xD og xB leyfðu veðsetningu á viðskiptavildinni/kvóta (sameign þjóðarinnar) þrátt fyrir feikna öflugt ákvæði í þeim lögum að „úthlutun aflaheimilda myndar ekki eignarétt eða óafturkrefjanlegt forræði“.
Enginn stjórnmálaflokkur hefur viljað nota þetta ákvæði til að færa til baka raunverulegt eignarhald til þjóðarinnar að undanskyldum Frjálslyndaflokknum og innvinkluðu þannig ríkisbankana í fiskveiðistjórnina sem hefur rústað sjávarbyggðum um allt land í nafni frjálsframsals aflaheimilda (séríslenska kvótahoppið) með djöfullegum afleiðingum fyrir íbúa sjávarbyggðanna til áratuga. Venjulegir Íslendingar (skuldarar/leigjandur) eru ekki efst í huga hver hefur meirihluta-eignarhald í Brim/Samherja/Síldarvinnslunni/Ísfélaginu (erlendur/íslenskur) þessi fyrirtæki hafa fyrir löngu síðan yfirgefið íslenska krónu-hagkerfið og fundið stöðuleika fyrir rekstur sinn í evru-hagkerfinu og leysa út RENTUNA hjá dótturfélögum sínum hjá ESB-þjóðunum/evru-hagkerfinu.
Þeim finnst sérlega gott að fá gengishagnaðinn sem verður til vegna lágtskráðs gengis á krónu 142 á móti 1evru sem þó kemur til baka í krónu-hagkerfið inná bankareikningana sína sem er svo notaður til að kaupa upp annan atvinnurekstur á Íslandi.
Þeim finnst líka sérlega gott að borga laun starfsfólksins með gjaldfelldri-óverðtryggðri krónu, með evru verður enginn gengishagnaður eða gjaldfellt-óverðtryggð króna. Þess vegna er ég ósammála þér kæri Ögmundur græðgin er einsog vatnið, finnur alltaf réttu leiðina fyrir sig. JÁ á kjördag gegn einokun/fákeppni/arðráni og tilheyrandi spillingu félagi.