Birgir Dýrfjörð skrifar:
Flestir fullorðnir Íslendingar þekkja frábæra kvikmynd Hrafns Gunnlaugssonar Hrafninn flýgur.
Myndin byggir á hefndarskyldu eftirlifandi ættingja. Ungur drengur í Noregi horfði á föður sinn stunginn til dauða. Morðingjarnir leituðu drengsins en hann hvarf – Hrafninn flaug.
Foringi morðingjanna fór til Íslands með lið sitt og varð héraðshöfðingi. Þar kemur þó í myndinni að með skipi frá Noregi kemur ungur maður. Sá var háskagripur, sem með leynd týnir niður og drepur föðurmorðingja sína. Hrafninn var kominn.
– – o —
Það er þekkt gegnum aldirnar að valdaræningjar eins og gyðingarnir í Palestínu verða að drepa alla sem þeir rændu völdum frá, áður en þeir ná afli til hefna og endurheimta rétt sinn.
Það var því bláköld og skiljanleg hernaðarákvörðun í þágu gyðinga þegar dómsmálaráðherra þeirra Aylet Shaklet (kona) sagði við hermenn Ísraela í upphafi núverandi átaka, að það yrði að drepa palentískar mæður til að þær fæddu ekki fleiri „hryðjuverkamenn“.
Eftir 15 til 16 ár verða þau börn sem ekki tekst að drepa í dag orðin „hryðjuverkamenn“.
Það eru því vissulega ríkir hernaðarhagsmunir gyðinganna í Ísrael að drepa nú sem flest börn.
Allur heimurinn horfir nú á gyðingastjórnina í Ísrael og hvernig hún leggur sig sérstaklega fram við að drepa börn. Þó vita þeir vel, að sökin af þeim barnamorðum verður böl margra kynslóða gyðinga.
Er þögnin sama og samþykki?
Ég veit ekki hvort nokkur getur komið einhverju viti fyrir gyðingastjórnina í Ísrael.
Hún er greinilega á barmi örvæntingar, helst væru það þó samfélög gyðinga utan Ísrael, en því miður virðist lítils að vænta þaðan.
Athygli vekur að gyðingar í USA ofsækja þá sem andmæla morðæðinu í Ísrael.
Samfélög gyðinga utan Ísrael sem horfa á hryllinginn og steinþegja. Þau liggja eðlilega undir grun um að þögn þeirra sé sé sama og samþykki. Sé það svo þá ber að sýna þeim sömu fyrirlitningu og morðóðu gyðingunum í stjórn Ísrael.