- Advertisement -

Heima er bezt: Krosshólshlátur

Heiðinna-manna-hellir heitir hellir nokkur inn í Skíðadal. Þar lá á sú trú, að jötunn einn byggi. Krosshóll heitir bær innarlega í Skíðadal. Eitt haust er sagt, að þangað kæmi kýr, sem enginn þekkti. Bóndi tekur kúna, elur hana um veturinn og skoðar sem eign sína.

Eina nótt um vorið vaknar bóndi við það, að hann heyrir hlátur mikinn og stórkarlalegan. Hann rís upp og lítur út um glugga og sér hvar jötunn einn mikill fer og hefir kú þá á baki sér, sem bóndi hafði alið um veturinn. Hlær jötuninn gríðarlega og heyrir bóndi að hann er hróðugur yfir því, að bóndi skyldi hafa alið fyrir sig kúna heilan vetur, og hafa ekki neitt fyrir.

Síðan er sagt, þegar einhver hlær mjög hátt, að hann hlæi Krosshóls-hlátur.

Þú gætir haft áhuga á þessum

Eitt sinn tóku nokkrir sveitamenn sig saman og fóru til Heiðinna-manna-hellis og vildu kanna hann. Þegar þeir komu inn í hellirinn, urðu fyrir þeim grindur; sáu þeir geit bundna við grindurnar og vildu leysa hana. Heyrðu þeir þá að kallað var innan úr hellinum: „Látið þið kyrra kiðu mína.“ Við það urðu mennirnir hræddir, því að röddin var ógurleg, og hlupu þeir brott.

(Handrit Þorsteins M. Jónssonar, eftir sögn séra Kristjáns Eldjárns Þórarinssonar að Tjörn í Svarfaðardal, 1904).


Tengdar fréttir sem þú gætir haft áhuga á að lesa: