Stjórnmál: Kristrún Frostadóttir hefur ofmetið eigin styrk. Hélt að hún gæti hvað sem vegna eigin styrks innan flokks og utan. Svo er bara ekki. Öllu frelsi fylgir ábyrgð. Kristrún veit það núna. Nú er horft til hennar og hvað hún hyggst gera í erfiðri stöðu. Vindurinn blæs ekki lengur í segl Samfylkingarinnar – og Kristrúnar.
Fjölmennur hópur flokksbundinna félaga og kjósenda flokksins hefur stigið upp vegna þess að allir þingmenn flokksins kaus með barnafangelsi – eða fangelsum. Það er nokkuð sem fáir, ef nokkur, sáu fyrir. Viðreisn ákvað, með dómsmálaráðherrann innanborðs, að sýna enga miskunn og fangelsa börn. Mörg börn.
Flokksfólkið í Viðreisn hreyfir hvorki lið né legg. Sýpur ógeðsdrykkinn og lætur sér vel líka. Svo er ekki hjá Samfylkingunni. Samfylkingin hefur mælst stærst flokka og er það reyndar eftir síðustu kosningar. Það tók tíma að byggja upp fylgið við flokkinn. Leiðin niður er greiðfærari. Þögn Kristrúnar nú er vandræðaleg.
Halda má að hún sé ráðalaus gegn „uppreisninni“ í Samfylkingunni. Með þessum vinnubrögðum stefnir blákalt í að Sjálfstæðisflokkurinn endurheimti forystusætið í íslenskum stjórnmálum. Þá með óbeinum stuðningi Kristrúnar.
Nú verður spennandi að sjá hvaða aðferð Kristrún mun nota til að freista þess að safna brotunum saman. Hún hefur vandasamt verk að vinna. Og verður helst að byrja strax.
-sme