Hvers vegna heyrum við ekki ráðherrann fordæma mann sem hefur sjálfur viðurkennt að hafa sökkt tveimur hvalveiðiskipum og valdið stórfelldu eignatjóni í nafni eigin baráttu?
Vilhjálmur Birgisson.
Vilhjálmur Birgisson, formaður Verkalýðsfélags Akraness og Starfsgreinsambandsins, skrifaði:
„Atvinnuvegaráðherra á að standa með starfsfólki Hvals – ekki aðeins gagnrýna það.
Ég ætla ekki að bera blak af hegðun einstakra starfsmanna Hvals. Þvert á móti tel ég að okkur beri ávallt að sýna dýrum virðingu og undir engum kringumstæðum að gefa andstæðingum hvalveiða tækifæri til að kasta rýrð á heila atvinnugrein vegna óviðeigandi gálgahúmors eins einstaklings.
En það sem vekur furðu mína er hvernig atvinnuvegaráðherra grípur þetta tækifæri til að koma eigin andstöðu við hvalveiðar á framfæri en lætur um leið hjá líða að fordæma þá skipulögðu atlögu sem starfsmenn Hvals hafa mátt þola af hálfu erlendra öfgaaðgerðasinna.
Hvers vegna heyrum við ráðherrann ekki skora á Paul Watson og félaga hans að hætta hótunum, áreitni og ofsóknum gegn starfsfólki Hvals? Hvers vegna heyrum við ekki ráðherrann fordæma mann sem hefur sjálfur viðurkennt að hafa sökkt tveimur hvalveiðiskipum og valdið stórfelldu eignatjóni í nafni eigin baráttu? Hvers vegna er ekki minnst á að markmið þessara aðgerðasinna er að koma í veg fyrir að íslenskt fólk geti stundað löglega atvinnu og þar með stefna atvinnuöryggi hundraða fjölskyldna í hættu?
Það er auðvelt að gagnrýna starfsmenn Hvals þegar einstök atvik koma upp. En það er miklu erfiðara að standa með því fólki sem dag eftir dag mætir hótunum og stöðugu áreiti fyrir það eitt að vinna löglegt starf samkvæmt íslenskum lögum og leyfum stjórnvalda.
Starfsmenn Hvals eiga ekki að þurfa að búa við stöðugar hótanir, áreiti og atlögur að lífsafkomu sinni af hálfu öfgaaðgerðasinna.
Ég vil jafnframt skora á atvinnuvegaráðherra að sýna starfsmönnum Hvals þann skilning, þá virðingu og þann stuðning sem þeir eiga skilið. Skylda ráðherra er ekki aðeins að gagnrýna þegar eitthvað fer úrskeiðis heldur einnig að standa vörð um rétt fólks til að stunda löglega atvinnu sína í friði.
Starfsmenn Hvals eiga ekki að þurfa að búa við stöðugar hótanir, áreiti og atlögur að lífsafkomu sinni af hálfu öfgaaðgerðasinna. Þeir njóta, eins og allir aðrir landsmenn, stjórnarskrárvarins réttar til atvinnufrelsis og eiga rétt á að sinna störfum sínum án ótta við hótanir, ofsóknir eða tilraunir til að svipta þá lífsviðurværi sínu.
Þegar skipulögð herferð er rekin með það yfirlýsta markmið að stöðva löglega atvinnustarfsemi, knýja fyrirtæki til að hætta rekstri og svipta fólk atvinnu sinni, þá er ekki aðeins vegið að fyrirtæki heldur einnig þeim stjórnarskrárvarða rétti fólks að velja sér atvinnu og lifa af heiðarlegri vinnu.
Ráðherra ætti því að beita sér af sama krafti fyrir því að verja rétt þessa fólks og fordæma þá sem með hótunum, áreitni og ólögmætum aðgerðum reyna að svipta það atvinnu og afkomu. Það er sú ábyrgð sem fylgir embætti atvinnuvegaráðherra.
Ég hef enga trú á því að ráðherrann hefði brugðist með sama hætti ef um hefði verið að ræða aðra atvinnugrein. Því miður virðist hún enn á ný nota hvert tækifæri til að koma eigin pólitískri andstöðu við hvalveiðar á framfæri, þótt verkefni hennar sem ráðherra sé fyrst og fremst að standa vörð um löglega atvinnustarfsemi og rétt íslensks verkafólks.
Við eigum að sjálfsögðu að gera þá kröfu að starfsmenn komi fram af fagmennsku og virðingu og ég veit að það gera þeir í 99,99% tilfella við sín störf. En við eigum líka að gera þá sömu kröfu til ráðherra landsins – að hún standi vörð um atvinnufrelsi, fordæmi hótanir og ofbeldi og styðji það fólk sem vinnur heiðarlega vinnu samkvæmt íslenskum lögum.
Það virðist auðvelt fyrir atvinnuvegaráðherra að gagnrýna íslenska sjómenn og verkafólk. Það væri mun meiri bragur að atvinnuvegaráðherra hefði kjark til að standa með starfsmönnum Hvals þegar öfgahópar reyna að svipta það atvinnu sinni og lífsafkomu. Þar á atvinnuvegaráðherra að vera í fremstu víglínu.“
