Fiskveiðar: Þórólfur Júlían Dagsson skrifaði:
„Íslenska ríkið heldur áfram að stimpla milliverðlagningu stórútgerðarinnar.
Þeir selja sjálfum sér fiskinn á undirverði. Veiðigjöldin lækka. Skattarnir lækka. Þjóðin, sem á fiskinn, situr eftir með brotabrot. Þetta er ekki samsariskenning. Ríkið sjálft staðfesti það í greinargerð með veiðigjaldafrumvarpinu 2025.
Þetta breytir eftirfarandi:
- 3. mgr. 57. gr. tekjuskattslaga nr. 90/2003 segir að viðskipti milli tengdra aðila skuli verðlögð eins og ótengdra. Þeir gera það ekki.
- 61. gr. EES samningsins bannar ríkisaðstoð sem skekkir samkeppni. Tapaðar tekjur ríkisins eru ríkisaðstoð. Það er það sem hefur verið að gerast.
- 1. gr. laga um stjórn fiskveiða segir að fiskurinn sé sameign þjóðarinnar. Ekki sameign nokkurra fjölskyldna.
Nú er nóg komið. Við setjum af stað málskotssjóð. Kæra fer inn hjá ESA í Brussel, Eftirlitsstofnun EFTA. Þeir hafa heimild til að krefja ríkið um endurheimtu ólögmætrar aðstoðar.
Ef útgerðin getur ekki látið okkur í friði í okkar kerfi, þá svörum við fyrir okkur. Með lögum.“