- Advertisement -

Steingrímur Joð svíkur loforð

Jóhann Þorvarðarson skrifar:

Heimtufrekja Steingríms Joð um að ekki sé minnst á nafn Svavars þegar grunnskipulag hagkerfisins er rætt er jafn ósvífið og að banna að nefna Stalín, Hitler eða Mússólíni á nafn þegar seinni heimsstyrjöldin er rædd.

Steingrímur Joð var ekki lengi að svíkja loforð sitt um að halda sig frá þjóðfélagsumræðunni eftir allt of langan stjórnmálaferil. Tilefnið var svo sem ekki merkilegt þó málið væri mikilvægt. Formaður Viðreisnar kom víst við kaunin á Steingrími þegar nafn Svavars Gestssonar var talið upp í tengslum við lögbindingu á frjálsu framsali í kvótakerfinu í nýlegri blaðagrein formannsins. Var það gert í tengslum við sjónvarpsþættina Verbúðin. Og ekki var Steingrímur stórmannlegur í endurkomunni. Byrjaði á að velja Morgunblaðið sem sinn vettvang. Einkablað kvótakónga, sem elur á þjófræði. Það kom svo sem ekki á óvart enda ferðast Vinstri græn um í sauðargæru eins og hver annar úlfur í ránsleit.

Til að afsaka loforðasvikið þá gerir Steingrímur tilraun til að breiða yfir sjálfan sig með því að þykjast þurfa að bera blak af látnum félaga. Meinar að látnir stjórnmálamenn eigi að fá grið gagnvart eigin verkum. Þar skjátlast Steingrími. Svavar Gestsson var áberandi stjórnmálamaður. Pólitíkus, sem boðaði kommúnisma, bæði á Alþingi og í fjórblöðung Þjóðviljans. Verk Svavars höfðu afdrifarík áhrif til hins verra á líf tugþúsunda manna og ólu á þjófræðinu, sem skekur landið. Alveg eins og í ríki Putíns þar sem ólígarkar fá að söðla undir sig auðlindir Rússlands án sæmilegs endurgjalds.

Heimtufrekja Steingríms Joð um að ekki sé minnst á nafn Svavars þegar grunnskipulag hagkerfisins er rætt er jafn ósvífið og að banna að nefna Stalín, Hitler eða Mússólíni á nafn þegar seinni heimsstyrjöldin er rædd.

Vanstilling Steingríms Joð breytir hér engu.

Nafn Svavars Gestssonar er samofið lagasetningu sem heimilaði verðtryggingu enda var hann viðskiptaráðherra. Verðtryggingin hefur hneppt margan launþegann í skuldafangelsi og er ekki hægt að ræða málefnið án þess að nafn Svavars komi upp. Verðtryggingin olli mestu eignatilfærslu frá hinum verr settu og til hinna fjársterku í Íslandssögunni. Það sama á við um lögfestingu á frjálsu framsali innan kvótakerfisins, sem ofangreindu sjónvarpsþættir fjalla vel um. Það er næst mesta eignatilfærslan. Síðan eru það Icesave samningarnir, sem reynt var að troða ofan í kok þjóðarinnar. Í stað þess að velja einstaklinga með verðleika, sem hæfðu tilefninu, þá valdi Steingrímur Joð gamlan kommúnista og vin til að leiða Icesave samninganefndina. Mann sem átti ekki séns í harðsvíraða alþjóðlega hrægamma vegna reynsluleysis og þekkingarskorts.

Sannast sagna þá hélt ég að Steingrímur Joð væri að færa þjóðinni afsökunarbeiðni á stjórnmálaferli sínum þegar ég frétti af Moggagreininni. Það var öðru nær. Steingrímur verður einfaldlega að una því að nafn gerenda í stjórnmálum verða nefnd hvort sem menn eru lífs eða liðnir. Vanstilling Steingríms Joð breytir hér engu.


Auglýsing

Tengdar fréttir sem þú gætir haft áhuga á að lesa: