Þjóð sem býr ekki við sín eigin lög er ekki sjálfstæð

Arnar Þór Jónsson lögmaður skrifar í Moggann. Hér eru valdir kaflar úr skrifum hans:

„Hér er ekki lítið í húfi: Ólýðræðislegt, miðstýrt, fjarlægt, tæknilegt skrifstofuveldi sem drekkir borgurunum í stöðugt fleiri reglum getur litið svo á að frelsi báknsins til valdbeitingar sé mikilvægara en sjálfsákvörðunarréttur og eignaréttur almennings. Í blekverksmiðju pappírsfimleikamanna er fátt annað framleitt en nýjar og flóknari lagareglur. Við slíkt færiband er sú freisting ávallt til staðar að nota lagareglur til að endurmóta eldri rétt í hag þeirra sem fara með vald til að semja reglurnar, en á kostnað borgaralegs frelsis.

ESB byggist á þeirri grunnhugmynd að sérfræðingar eigi að hafa vit fyrir fólki. Sérfræðingar séu vitrari en venjulegt fólk, taki betri ákvarðanir og eigi að stýra samfélaginu með ósýnilegri (ábyrgðarlausri) hönd, úr fjarlægð. Íslensk stjórnskipunarhefð byggist á allt annarri og raunsærri sýn, þ.e. að mennirnir séu breyskir, að vald hafi í för með sér spillingarhættu og að enginn maður sé ónæmur fyrir slíkri spillingarhættu. Þess vegna miðar stjórnarskrá okkar að valddreifingu og að ríkisvald eigi að vera þjónn okkar en ekki yfirdrottnari.

Íslendingar nútímans hafa heilaga skyldu til að verja þennan grundvöll laga okkar, lýðræðis og frelsis – og færa hann áfram til síðari kynslóða, því vald sem við höfum ekki hemil á fer fyrr eða síðar að birtast sem taumlaust, stjórnlaust vald.“

Að endingu skrifar hann:

„Þjóð sem býr ekki við sín eigin lög er ekki sjálfstæð. Þetta vissi Jón Sigurðsson (1811-1879) og lagði áherslu á í sjálfstæðisbaráttunni. Í kosningunum 29. ágúst nk. er því ekkert minna í húfi en sjálfstæði landsins okkar. Látum engan telja okkur trú um annað.“