- Advertisement -

Þórdís Kolbrún ánægð með kjöldráttinn

Hann er einhver atkvæðaminnsti og slappasti þingmaður þingsögunnar.

Jóhann Þovarðarson skrifar:

Við umræður á Alþingi í gær þá sagði Þórdís Kolbrún R. Gylfadóttir varaformaður Sjálfstæðisflokksins orðrétt „Það hefur skipt máli við þessar aðstæður að hafa við stjórnvölinn flokka sem allir hafa ákveðna kjölfestu og innri styrk og fara ekki á taugum þó gefi á bátinn“. Það þarf ekki að velta orðunum lengi fyrir sér áður en maður fer að hlægja.

Byrjum á klofnum Vinstri grænum. Andrés Ingi Jónsson þingmaður er genginn úr flokknum og hefur aldrei stutt ríkisstjórnina. Annar þingmaður VG Rósa Björk Brynjólfsdóttir styður heldur ekki ríkisstjórnina, en hún er eins og hvert annað hornskraut á Alþingi. Þorir sig hvergi að hreyfa. Svo er það Kolbeinn Óttarsson Proppé sem upplýsti sjálfur í viðtali ekki fyrir löngu að persónulegur fjárhagur hans hafi verið rústir einar áður en hann komst á þing. Ef ég man rétt þá var það vegna mikillar óreglu og ábyrgðarleysis. Þannig skyldi ég alla vega viðtalið. Hann vill auðvitað engum bát rugga því að með hverju feitu launaumslagi kemst hann á fastara land fjárhagslega. Mann greyið stóð í stafni ekki fyrir löngu og varði tillögu Samherjaráðherrans Kristjáns Þórs um lækkun veiðigjalda.

Maðurinn sem taldi Samfylkinguna ekki nægilega mikið til vinstri til að geta gengið í þann flokk.

Ég nenni nú varla að minnast á Ara Trausta Guðmundsson minn gamla jarðfræðikennara úr menntó. Hann er einhver atkvæðaminnsti og slappasti þingmaður þingsögunnar. Áhöld eru um hvort nokkur maður muni muna eftir þingmannsferli Ara. Jú og þó, hans verður minnst fyrir að hafa staðið ólöglega að ráðningu þjóðgarðsvarðar á Þingvöllum að mati Kærunefndar jafnréttismála. Þurfti almenningur fyrir vikið að bogreiða 20 milljónir í bætur fyrir axarsköftin. Svo er það hnallþóran að vestan Lilja Rafney Magnúsdóttir. Fáir kjósendur VG ná að setja sama sem merki milli málflutnings stríðstertunnar í sjávarútvegsmálum árin fyrir myndun núverandi ríkisstjórn og málflutning hennar í dag.

Þingmanns-grætarinn hann Steingrímur Joð verðskuldar sérstaka athygli fyrir mestu u-beygju í afstöðu til heilbrigðrar hagstjórnar. Maðurinn sem taldi Samfylkinguna ekki nægilega mikið til vinstri til að geta gengið í þann flokk þegar Alþýðuflokkurinn var lagður niður. Hann flokkaði sjálfan sig nefnilega sem almúgamann og sagðist finna til með fátækum, en ekki lengur. Nú er aðalmálið að vera kallaður forseti, græta samþingkonu og áminna aðra fyrir skörulega tjáningu. Skítt með gömul prinsipp hjá fyrrverandi rauð.

Kvóta sem verðlagður er á tugi milljarða hjá frændum okkar í Noregi.

Mummi gervi-umhverfisráðherra er náttúrulega hlægilegur. Hefur sama og ekkert gert til verndar hafinu, stærsta vistkerfi jarðarinnar. Kerfi sem hefur meiri áhrif á þróun súrefnis en nokkuð annað vistkerfi. Nei, hann er svona meira í því að plokka rusl og láta taka mynd af sér þar sem jökullinn Ok var og hét. Svo þegar Úrskurðarnefnd umhverfismála sagði fiskeldi fyrir vestan ekki standast umhverfiskröfur og lög þar um þá bara gekk Mummi í lið með Samherja ráðherranum. Allt var sett á fullt og hagsmunum hafsins fórnað svo hin rómuðu fiskeldisfyrirtæki, sem eru að mestu í eigu Norðmanna, fái að leika lausum hala. Borga ekkert skítagjald né eina einustu krónu fyrir eldiskvóta. Kvóta sem verðlagður er á tugi milljarða hjá frændum okkar í Noregi.

Á toppi VG eru síðan Katrín Jak og Svandís Svavarsdóttir, en engin orð þarf til að lýsa vonbrigðum fjölmargra kjósenda yfir þessum slöku þingkonum. Læt ég duga að vísa í orð Drífu Snædal formann Alþýðusambands Íslands sem sagði þegar núverandi ríkisstjórn var mynduð „Þetta verður eins og að éta skít í heilt kjörtímabil, ef stjórnin endist svo lengi.“ Í kjölfarið þá sagði Drífa sig úr VG. Þetta endurspeglast síðan allt í því að fylgið reytist af VG, jafnt og þétt.

Rifjast nú upp frómt slagorð „Aldrei kaus ég Framsókn“, sem segir meira en þúsund orð.

Klofinn Framsóknarflokkur er boginn eins og hver önnur hárspenna. Samþykkir flest ef ekki allt sem frá Sjálfstæðisflokknum kemur. Flokkurinn hefur engu gleymt þegar kemur að spillingu. Þjóð man vel þegar þáverandi jafnréttisráðherra flokksins Árni Magnússon fékk á sig dóm um að hafa brotið gegn jafnréttislögum. Núna rifjar Lilja Alfreðs upp gamla takta flokksins og kærir sjálfan sig fyrir að brjóta gegn jafnréttislögum þegar hún skipaði flokksgæðing sinn sem ráðuneytisstjóra yfir menntamálum. Gæðingurinn er bróðir Árna þannig að spillingin er í framsóknargenunum. Eins og með VG þá tætist fylgið af Framsóknarflokknum samkvæmt ítrekuðum könnunum. Rifjast nú upp frómt slagorð „Aldrei kaus ég Framsókn“, sem segir meira en þúsund orð.

Klofinn Sjálfstæðisflokkurinn fær allt sem hann girnist í þessu stjórnarsamstarfi þó flokkurinn minnki við hverja kosningu. Það nýjasta er að ekki má fara fram ítarleg hæfisrannsókn á Samherjaráðherranum Kristjáni Þór Júlíussyni vegna þess að eitthvað þarf að fela! Brynjar Níelsson lúðrar bara framan í þjóðina að garmurinn uppfylli öll hæfisskilyrði. Hann gleymdi bara að bæta við að þetta væru bara viðmið meirihlutans, en eingöngu 40 prósent landsmanna styðja þennan svokallað meirihluta.

Allt þetta er varaformaður Sjálfstæðisflokksins ánægður með og kallar innri styrk og kjölfestu. Já, styrkur hjá klofnum flokkum og sumir í herðar niður. Aðrir kalla þetta kjöldrátt að hætti Sjálfstæðisflokksins. Flokkurinn heldur klofningsbrotunum hæfilega lengi í kafi til að láta þá halda í von um sýndaráhrif. Sagði Davíð Oddsson ekki að Katrín Jak væri eins og gluggaskraut, gína?


Tengdar fréttir sem þú gætir haft áhuga á að lesa: