Alþingi: Í dag mun Alþingi ræða stöðvun á kjaragliðnun eldra fólks og öryrkja. Af því tilefni skrifar Kristján Þórður Snæbjarnarson, þingmaður Samfylkingarinnar, fyrrverandi formaður Rafiðnaðarsambandsins og foresti Alþýðusambands Íslands:
Í dag verður gott mál til umræðu á Alþingi en það snertir hvernig örorku- og ellilífeyrisgreiðslur, sem ríkið greiðir, eiga að þróast á komandi árum. Verið er að stöðva kjaragliðnun öryrkja og ellilífeyristaka og munu greiðslur hækka í samræmi við launavísitölu Hagstofu Íslands.
Ég er gríðarlega stoltur að vera hluti af ríkisstjórn sem er tilbúin til þess að standa vörð um hag þessara hópa sem búa oft við kröpp kjör. Þessi aðgerð hefur áhrif á þá einstaklinga sem eru í verstu stöðunni, eiga lítil eða engin lífeyrisréttindi í lífeyrissjóðum.
…að neita sér um að kaupa lyf og heilbrigðisþjónustu…
Öryrkjar og ellilífeyristakar eru mun líklegri til þess að þurfa að kaupa lyf og ýmsa heilbrigðisþjónustu vegna stöðu sinnar, vegna veikinda. Þetta þýðir aukin útgjöld viðkomandi einstaklinga. Sami hópur er líklegri til þess að þurfa að neita sér um að kaupa lyf og heilbrigðisþjónustu samkvæmt könnun Félagsvísindsviðs HÍ sem unnin var fyrir ÖBÍ réttindasamtök og birt voru í síðasta mánuði.
Umræða hefur verið um að þessi breyting auki verðbólgu og setji ríkissjóð í slæma stöðu. Ekki hefur komið skýrt fram hvers vegna en það er hins vegar þannig að fólk sem ekki nær endum saman er ekki sá hópur sem eykur þenslu í samfélaginu með of mikilli óþarfa neyslu. Ríkissjóður fer ekki á hliðina með þessari breytingu, þvert á móti þá hefur verið gert ráð fyrir auknum útgjöldum, þetta sýnir réttláta forgangsröðun fjármagns til handa fólksins.
Bent hefur verið á að hvatinn til að vinna minnki með þessari breytingu. Það er fráleit nálgun enda er það ekki þannig að einstaklingar velji sér að hefja töku örorkulífeyris. Að missa starfsgetuna er ekki valkvætt, ferlið er langt og strangt og krefst mats á stöðu viðkomandi. Velferðarkerfið þarf að geta gripið þá einstaklinga sem ekki geta unnið.
Bætt staða eins hóps verður ekki til þess að annar hópur hafi það verra. Við eigum að leggja áherslu á að bæta stöðu þeirra hópa sem búa við kröppust kjör í samfélaginu.
Aukinn jöfnuður er forsenda betra samfélags! Höldum áfram að styðja við fólk sem þarf meiri stuðning!
