Umræðan: Aðalsteinn Leifsson skrifaði:
„Eftir viðburðaríkt og skemmtilegt ár í utanríkisráðuneytinu
hef ég ákveðið að láta af störfum sem aðstoðarmaður utanríkisráðherra. Ég hef
virkilega notið samstarfsins við Þorgerði Katrínu og ég er þakklátur fyrir það
traust sem hún hefur sýnt mér, m.a. með því að gefa mér færi á að leiða vinnuna
við mótun fyrstu formlegu stefnu Íslands í varnar- og öryggismálum sem formaður
samráðshóps þingmanna. Það verkefni gekk mikið betur og mikið hraðar en
bjartsýnasta fólk þorði að vona. Þorgerður Katrín hefur beðið mig að fylgja því
eftir sem varaþingmaður þó að ég fari úr ráðuneytinu og ég mun að sjálfsögðu
gera það.
Ástæðan fyrir þessari breytingu kemur líklega
flestum nema mínum nánustu vinum á óvart, en staðreyndin er að ég vil gefa mér
meira svigrúm til sinna verkefni sem byrjaði sem lítið áhugamál en er orðið að
ástríðu. Það er er guðfræðinám í Háskóla Íslands. Ég hef satt að segja reynt að
streitast á móti, enda er þetta tómt vesen(!) en það kallar á mig að fara „alla
leið“ og ljúka embættisprófi í fyllingu tímans. Samhliða því ætla ég að gera
það sem ég geri e.t.v. best; að veita ráðgjöf í samningaviðræðum og lausn
deilumála og að kenna samningatækni og sáttamiðlun. Ég fæ stöðugt beiðnir um að
veita þjálfun og ráðgjöf í hvoru tveggja en hef ekki haft mikinn tíma til þess
og hlakka til að geta brugðist oftar jákvætt við og aðstoðað fólk, stofnanir og
fyrirtæki samhliða náminu. Þannig get ég vonandi hjálpað til og átt fyrir salti
í grautinn í leiðinni. Ég skrifaði bók um samningatækni sem er notuð í öllum
háskólunum og er núna að vinna að bók um sáttamiðlun, með tveimur frábærum
meðhöfundum.
Ég geri mér grein fyrir að þetta vekur spurningar
um mögulega þátttöku mína á lista Viðreisnar í borgarstjórnarkosningunum í
Reykjavík, þar sem ég var í öðru sæti í prófkjöri. Ég gef að sjálfsögðu kost á
mér en kosningin var ekki bindandi nema í fyrsta sæti og uppstillingarnefndin,
sem hefur málið í höndum sér, mun skila niðurstöðu fljótlega. Lífið er núna.
Lifið heil!“
