Umræðan/Facebook: Erna Bjarnadóttir skrifaði:
„Ég er ekkert alltaf sammála Sigmundi Davíð – en þessi gagnrýni hans á notkun ráðgjafafyrirtækja hjá ráðherrum á fullt erindi.
Þetta snýst ekki um persónur eða flokka, heldur um mörkin milli stjórnsýslu og pólitíkur. Ríkisstjórn hefur embættismannakerfið, aðstoðarmenn og sérfræðinga að baki sér. Þegar bætt er við aðkeyptri samskiptaráðgjöf, á kostnað skattgreiðenda, skapast vandmeðfarin staða sem vert er að ræða.
Það er eðlilegt – og raunar heilbrigt – að embættismenn forðist flokkspólitískt hlutverk. En það er varasamt þegar pólitísk miðlun færist út fyrir kerfið og er greidd með almannafé.. Þar verður línan óskýr.
Það má vel vera að í einstaka, afmörkuðum málum sé þörf á sérhæfðri miðlun, sérstaklega þegar um er að ræða flókin eða viðkvæm mál. En þegar slík ráðgjöf verður síendurtekin lausn, þá þarf að staldra við.
Spurningin er ekki hvort ráðherrar megi fá aðstoð.
Spurningin er hvar mörkin liggja – og hver á að draga þau.“
