„Í þeim málatilbúnaði hefur allt verið lagt út á versta veg með þvílíkum oftúlkunum og yfirskotum að þess eru fá dæmi – nema ef vera skyldi í nýafstaðinni veiðigjaldaumræðu, sem lauk nú eins og henni lauk.“
Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir.
Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir er undrandi á framgöngu Guðlaugs Þórs Þórðarsonar alþingismanns og fyrrverandi utanríkisráðherra. Ólína skrifaði:
„Jæja, nú get ég ekki lengur orða bundist yfir ESB-upphrópunum stjórnarandstöðunnar, svo yfirgengilegar eru þær orðnar. Tók þó steininn úr í gær, þegar Guðlaugur Þór Þórðarson skaut því stærsta sjálfsmarki sem sést hefur í pólitík lengi með fullyrðingu um að ESB hefði blekkt þjóðina í tíu ár og látið hana ranglega halda að aðildarumsóknin hefði verið dregin til baka. Mátti á manninum skilja að um væri að ræða einhverskonar samsæri gegn íslenskri þjóð. Svo kom í ljós að sjálfur vissi hann mæta vel (eða mátti vita) að umsóknin hafði aldrei verið dregin til baka. A.m.k. tvær skýrslur í utanríkisráðuneytinu frá 2018 – önnur opinber, hin sögð óopinber en þó undirrituð af Guðlaugi sjálfum sem þáverandi utanríkisráðherra – höfðu leitt í ljós hið sanna um aðildarumsóknina, þ.e. að hún væri ennþá gild þrátt fyrir illa ígrundað bréf Gunnars Braga Sveinssonar sem hann sendi til Brussel í sinni utanríkisráðherratíð. Meira að segja mbl.is sem hefur nú reynt að klóra yfir stykki Guðlaugs Þórs í málinu, sá sig knúið til að upplýsa um opinberu skýrsluna og innihald hennar í þessu samhengi, hvað vakti athygli mína (þeim er þá ekki alls varnað).
Ekki aðeins hefur þingmaðurinn afhjúpað sig sem sem ómerking heldur hefur þessi leikþáttur sýnt og sannað fullkomið markleysi málatilbúnaðar stjórnarandstöðunnar í þessu svokallaða ESB máli. Í þeim málatilbúnaði hefur allt verið lagt út á versta veg með þvílíkum oftúlkunum og yfirskotum að þess eru fá dæmi – nema ef vera skyldi í nýafstaðinni veiðigjaldaumræðu, sem lauk nú eins og henni lauk.
Upphlaup ESB-andstæðinga að undanförnu…
Heimsókn Von der Leyen var liður í því að þétta raðir Evrópuríkja nú þegar veður hafa gerst válynd á alþóðavettvangi með styrjaldarátökum og nýjum styrjaldarógnum sem kalla á að Evrópuþjóðir styrki samstöðu sína í öryggis og varnarmálum og standi styrkan vörð um alþjóðalög og alþjóðasamninga. Það hljóta allir heilvita menn að sjá hversu rík þörf er fyrir slíkt samtal og samstöðu eins og ástatt er í veröldinni. Það, að okkur skuli standa til boða að vera þátttakandi í slíku samstarfi, óháð aðild, ætti að vera vatn á myllu þeirra sem ekki vilja að Íslendigar gangi í ESB, því það sýnir fram á að aðildin er ekki grundvöllur Evrópsamstarfs, heldur valkvæður möguleiki og/eða viðbót ef til kemur.
Upphlaup ESB-andstæðinga að undanförnu og upphrópanir þeirra eru til þess fallnar að reka fleyg í samskipti okkar við Evrópusamfélagið og geta því beinlínis skoðast sem ógnun við íslenska hagsmuni eins og staðan er. Þetta er heimskulegt og það er óþarfi.
Gamalt máltæki ráðleggur fólki að „mæla þarft eða þegja“ – það hefur sérstaka þýðingu þegar mikið liggur undir eins og í heimsmálum dagsins í dag, nokkuð sem stjórnarandstaðan mætti hugleiða.“
Greinin er fengin af Facebooksíðu Ólínu.
