Trúarbrögð:
Gauti B. Eggertsson skrifaði og tekur fram að mynskreytingin tengist að sjálfsögðu greininni ekkert.
„Hérna í New York borg eru um 4% kjósenda múslimar. Þar kaus meirihluti kjósenda múslima sem borgarstjóra. Í Michigan eru um 2% íbúa múslimar. Þar kaus meirihluti kjósenda nýverið múslima, Abdul El-Sayed, sem fulltrúa sinn í öldungadeild Bandaríkjaþings. Almennt er bara fín stemmning í Michigan og New York.
Nú vill svo til að um 26% mannkyns eru múslimar og 29% kristnir. Bæði íslam og kristni eru abrahamísk trúarbrögð, sprottin úr sömu trúarhefð og gyðingdómur. Þau eiga sér sameiginlega spámenn, sögur og trúarlegar rætur. Kristni byggir á Gamla og Nýja testamentinu, en Nýja testamentið situr þó skörinni hærra. Íslam viðurkennir fyrri opinberanir, sem endurspeglast í Gamla og Nýja testamentinu, en Kóraninn situr þar skörinni hærra.
Hitt vitum
við með vissu.
Þessi tvö trúarbrögð ná því til meira en helmings mannkyns. Að halda því fram að fólk sem aðhyllist íslam geti ekki lifað í sátt og samlyndi við fólk sem aðhyllist kristni lýsir djúpstæðri vanþekkingu á menningu okkar og sögu mannkynsins. Maður sér þröngsýnt þúfnagöngulagið langar leiðir.
Hitt vitum við með vissu. Fúlmenni með vafasamar hvatir finnast í öllum trúarhópum. Enginn trúarhópur hefur einkarétt á slíku fólki. Siðlaus og öfgafull umræða, gegnsýrð af mannfyrirlitningu, virðist hafa færst í aukana meðal öfgafólks í báðum trúarhópum undanfarin ár. Sem betur fer er þetta mjög þröngur hópur sem höfðar til dæmis ekki til almennra kjósenda hérna í Bandaríkjunum, líkt og dæmin sanna. En þessi fámenni, fúllyndi hópur öskrar hærra en venjulegt fullorðið fólk.“
