„Ríkið hefur því töluvert meiri tekjur af eignum en það greiðir í vaxtagjöld!“
Gylfi Magnússon.
Heiðar Guðjónsson skrifaði grein. Þar virðist hann hafa skransað illilega. Gylfi Magnússon prófessor í hagfræði og fyrrverandi ráðherra hefur lagt Heiðari til fína kennslustund í útreikningum. Hér fer innlegg Gylfa Magnússonar:
„125 milljarðar hljómar alveg hræðilega. Nánast eins og ríkið sé að sligast undan þessu. Þetta er þó ansi næfur skilningur á fjármagnskostnaði ríkisins af ýmsum ástæðum. Sú fyrsta er að þótt heildarvaxtagjöld (verg) séu þessi upphæð þá eru hrein vaxtagjöld miklu lægri því að ríkið hefur líka verulegar vaxtatekjur, þær eru áætlaðar 52 milljarðar á næsta ári. Að auki hefur ríkið tekjur af arði upp á 55 milljarða og leigutekjur upp á 24 milljarða.
Ríkið hefur því töluvert meiri tekjur af eignum en það greiðir í vaxtagjöld! Önnur ástæða fyrir því að rétt er að túlka þessa tölu, 125 milljarða, varlega er að hér er miðað við nafnvexti, ekki raunvexti. Í u.þ.b. 4% verðbólgu eru þeir raunvextir sem ríkið greiðir miklu lægri en nafnvextir. Mjög gróflega áætlað eru raunvextirnir raunar nokkurn veginn núll.
Í lok síðasta árs skuldaði ríkið 3.505 milljarða skv. tölum Hagstofunnar. Ef ríkið greiðir 125 milljarða í nafnvexti af þeirri upphæð eru það 3,6% vextir að meðaltali, sem er nokkurn veginn verðbólgan, þ.e. raunvextir eru nálægt núlli (það þarf að hafa nokkra fyrirvara við þessa útreikninga sem ég ætla ekki að rekja hér en það er enginn vafi á því að raunvextirnir eru miklu lægri tala en nafnvextirnir).
Síðan er stuttlega vikið þarna að ófjármögnuðum lífeyrisskuldbindingum ríkisins (LSR B) og vöxtum vegna þeirra. Það er út af fyrir sig rétt að þessar skuldbindingar bera vexti sem eru gjöld fyrir ríkið. Þegar lífeyriskerfið í heild er skoðað skilar það hins vegar óbeint miklu meiri vaxtatekjum í ríkissjóð (og reyndar einnig til sveitarfélaga, vegna útsvars) vegna þess að á eignum lífeyriskerfisins hvílir skattskuldbinding og hún vex með ávöxtun eignanna. Það er því enginn vafi á því að eignatekjur ríkisins eru miklu hærri en vaxtagjöldin þegar heildarmyndin er skoðuð.“
