Þegar hundurinn Lucy varð heimsfræg

Stjórnmál Nú þegar allt stefnir í að frumvarp félags- og húsnæðismálaráðherra um hunda- og kattahald í fjöleignarhúsum verði að lögum er ekki úr vegi að velta fyrir sér sögulegum ástæðum andstöðunnar við hundahald.

Harkan gegn hundahaldi í þéttbýli hefur verið rakin allt til þess þegar læknirinn Harald Krabbe upp úr 1860 fann tengsl milli sullaveiki og bandorms í hundum. Lífsferill ormsins er flókinn. Fullorðinn ormur lifir í hundum og ef ekki er gætt hreinlætis geta egg ormsins borist í meltingarveg manna og annarra spendýra og myndað sull.

…sagðist Albert neita að „búa í lögregluríki“…

Í kjölfarið var farið í útrýmingarherferð á sullaveiki sem skilaði árangri sem vakti heimsathygli. Upp úr þessu jókst andstaða við hundahald í þéttbýli til muna og náði hámarki með algjöru banni við hundahaldi í Reykjavík sem leiddi til þess að hundar voru bannaðir í höfuðstaðnum snemma á 20. öld.

Átökin um hundahald í borginni urðu á köflum mjög hörð. Þannig var Albert Guðmundsson þáverandi fjármálaráðherra kærður árið 1984 fyrir að halda hundinn sinn Lucy. Í viðtali við Tímann sagðist Albert neita að „búa í lögregluríki“ á Íslandi og setti traust sitt á borgarstjórnarmeirihluta Sjálfstæðismanna til að breyta reglunum. Fyrr en varði var hin aldraða Lucy sem glatt hafði eigendur sína um langa ævi heimsfræg. Alberti varð líka að ósk sinni og reglur um hundahald voru rýmkaðar örlítið.

Hundar og kettir hafa fylgt Íslendingum frá landnámi og eru á þúsundum heimila í landinu, eigendum sínum til mikillar gleði og huggunar. Dýrin sjálf valda öðrum sjaldnast ama eða ónæði. Það er oftast eigendunum að kenna ef það gerist.

En það er óumdeilt að hundar og kettir hafa jafnan jákvæð áhrif á tilveru og andlega heilsu þess. Með frumvarpi Ingu Sæland félags- og húsnæðismálaráðherra er hunda- og kattahald ekki fyrirfram bannað í fjölbýlishúsum án samþykkis 2/3 hluta íbúa eins og nú er. Engu að síður er gert ráð fyrir að hægt verði að taka á því ef ami eða skaði hlýst af dýrunum og eigendur þeirra gera ekki bragarbót á.

Þetta er jákvætt skref sem í raun setur í lög þær óskráðu reglur sem almennt hafa viðgengist á flestum stöðum undanfarin ár. Þetta tryggir að eigendur hunda og katta eru ekki fyrfram útilokaðir frá tilteknum fasteignum. Lucy er gengin til feðra sinna ásamt eiganda sínum, en barátta þeirra og margra annarra fyrir eðlilegu samneyti fólks við hunda og ketti skilar nú mikilvægum bragarbótum í íslenskri löggjöf um hunda- og kattahald í fjölbýlishúsum.