Þetta er áætlun sem byggir á því að almenningur og atvinnulíf eigi að borga meira.
Alþingi: Guðrún Hafsteinsdóttir í ræðu um fjármálaáætlun áranna 2027 til 2031:
Munurinn á þessum tveimur leiðum er pólitískur og hann er skýr.
„Í tillögunni kemur fram að gert er ráð fyrir verulegum tekjuáhrifum af ólögfestum skattbreytingum á áætlunartímanum. Þetta er því ekki áætlun sem byggir á því að ríkið fari betur með fé. Þetta er áætlun sem byggir á því að almenningur og atvinnulíf eigi að borga meira. Það er nákvæmlega þess vegna sem við Sjálfstæðismenn höfum lagt fram aðra leið. Við viljum létta róðurinn. Kjarni okkar leiðar er einfaldur, að auka ráðstöfunartekjur heimilanna, efla íslenskt atvinnulíf og láta ríkið gera minna og gera það betur. Tillögur okkar byggja á skattalækkunum fyrir heimili upp á um 140 milljarða kr., hagræðingu í ríkisrekstri um yfir 160 milljarða og sölu ríkiseigna til að greiða niður skuldir og lækka vaxtabyrði. Þetta er önnur forgangsröðun og þetta er önnur sýn á hlutverk ríkisins. Munurinn á þessum tveimur leiðum er pólitískur og hann er skýr. Ríkisstjórnin trúir því að lausnin felist í stærra kerfi, meiri tilfærslum, hærri álögum og meiri miðstýringu. Við trúum því að lausnin felist í öflugum heimilum, sterku atvinnulífi og ríki sem kann sér hóf. Ríkið á að gera fátt en það sem ríkið gerir á það að gera vel. Við viljum ekki að ríkið seilist sífellt dýpra í vasa fólks til að viðhalda eigin þenslu. Við viljum skilja meira eftir hjá þeim sem afla verðmætanna, hjá fólkinu sjálfu og fyrirtækjunum sem halda þessu landi gangandi,“ sagði Guðrún Hafseinsdóttir á Alþingi. Ögn síðar í ræðunni sagði hún:
Planið er ekki að virka.
„Við sjáum líka að vaxtagjöld hins opinbera eru orðin gríðarlega þung byrði. Í áætluninni sjálfri er gert ráð fyrir að vaxtagjöld hins opinbera verði 164 milljarðar árið 2027 og hækki í 172 milljarða árið 2028, fari í 182 milljarða 2029 og verði 187 milljarðar árið 2031. Þetta er einn stærsti útgjaldaliður ríkisins og samt kemur ríkisstjórnin fram með áætlun sem byggir ekki á afgerandi niðurgreiðslu skulda, ekki á raunverulegri hagræðingu heldur áframhaldandi skattheimtu. Þetta er eins og að standa í lekum bát og telja sig geta róið hraðar með því að taka einfaldlega fleiri farþega um borð í stað þess að stinga í gatið, loka gatinu. Planið er ekki að virka og ég minni á að engin þjóð hefur nokkurn tíma skattlagt sig út úr efnahagsvanda, engin. Það er staðreynd. Það er einfaldlega ekki trúverðugt að mæta aukinni verðbólgu, þrýstingi á vexti og þungu rekstrarumhverfi með því að hækka álögur enn frekar. Þvert á móti eykur það kostnað, dregur úr hvötum og veikir grunninn sem velferðin byggir á.“
Fjarri lagi er að núverandi ríkisstjórn hafi stofnað til þessara miklu skulda og beri því ein og sér ábyrgð á stöðunni sem uppi er.
Staðan í dag er alvarleg.
Í lok ræðu sinnar sagði Guðrún:
„Staðan í dag er alvarleg. Heimilin finna fyrir háum vöxtum. Fyrirtækin finna fyrir óvissu og kostnaði. Sveitarfélögin finna fyrir þrýstingi og fólkið í landinu á skilið meira en áætlun sem hangir á veikum forsendum og litlum afgangi sem mun hverfa við fyrsta áfall. Sjálfstæðisflokkurinn býður upp á annan valkost. Við viljum ábyrgð í ríkisfjármálum sem byggir á raunverulegum aðgerðum, ekki á bjartsýninni einni saman. Þess vegna segi ég að þessari fjármálaáætlun verður ekki treyst. Hún er of veik og of háð því að allt fari á besta veg eftir óskhyggjunni einni saman. Það þarf festu, aga og skýra sýn. Þá sýn hefur Sjálfstæðisflokkurinn lagt fram. Þar liggur hinn raunverulegi valkostur fyrir heimilin, fyrirtækin og framtíð Íslands.“
