Alþingi Dagur B. Eggertsson sagði á Alþingi fyrr í dag. Hann sagði:
Með fullri virðingu fyrir okkur sem eigum sæti og störfum á Alþingi þá fylgdi því ákveðinn ferskur andblær eða léttir að fylgjast með umræðu sérfróðs fólks, fagfólks og sérfræðinga um Evrópumál, í Silfrinu á RÚV í gærkvöldi. Yfirvegun, ígrundun, þekking og undirbyggð umfjöllun um kosti og galla komu í stað upphrópana og framíkalla. Þrennt stóð upp úr í mínum huga. Fyrst er það sjávarútvegurinn. Þar kom skýrt fram að Ísland hefur einstaka stöðu. Efnahagslögsagan liggur ekki að lögsögu annarra ESB-ríkja og 70% af afla okkar er úr staðbundnum stofnum eins og þorski og ýsu. Þar hafa önnur ríki almennt enga veiðireynslu sem er grundvallaratriði í sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins. Þarna er komið skýrt samningsmarkmið.
Í öðru lagi eru það varnarmálin eða öllu heldur umræðan um ESB-her. Hún hefur verið á villigötum. 23 af 27 ESB-ríkjum eru í NATO. Ekkert þeirra kallar eftir Evrópuher. Varðandi stofnun hans hefðu líka öll lönd neitunarvald. Eins er um herskyldu, enginn gæti neytt herskyldu upp á einstök aðildarlönd eða Ísland ef við værum í ESB. Umræður um ESB-her og herskyldu eru því beinn hræðsluáróður og upplýsingaóreiða.
Í þriðja lagi aðlögun. Þar upplýsti fyrrverandi formaður samninganefndar Íslands, Stefán Haukur Jóhannesson, að náðst hefði samkomulag í síðustu samningslotu um að bíða með óafturkræfa aðlögun þar til fyrir lægi hvort þjóðin myndi samþykkja samning í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þetta er algjörlega í samræmi við gögn málsins sem sýna að það eru ekki nein dæmi um aðlögun frá síðustu fjögurra ára samningalotu. Þetta skiptir máli því það er um mjög margt að ræða í Evrópumálunum og beint framlag til þeirrar umræðu er að ýta út af borðinu eða leiðrétta stundum bábiljur, sem oft er það sem fær samt mesta athygli í umræðunni.
