Umræðan/Facebook: Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar, skrifaði:
„Mér var boðið í Spursmál á föstudaginn og þakka ég fyrir boðið. Undir lok þáttar þrösuðum við þáttastjórnandi í nokkrar mínútur um heimsmálin og hvort að verkalýðshreyfing megi/eigi að hafa skoðanir á glæpum Bandaríkjanna á alþjóðavettvangi. Ég spurði að því hvort verið gæti að Íslendingar hefðu gleymt hinu skelfilega stríði á milli Íran og Írak á níunda áratug síðustu aldar, stríði sem Bandaríkin knúðu áfram með peninga og vopnasendingum til Saddam Hussein – í ljósi þess að fólk lætur eins og það sé góð hugmynd að Bandaríkin framkvæmi „regime change“ undir því yfirskyni að frelsa þurfi almenning í Íran undan stjórnvöldum í Teheran.
Það er hrikalegt að hugsa til þess að við sem höfum aldrei upplifað stríð og þær skelfilegu hörmungar sem því fylgja, og stjórnmálastétt okkar svokölluðu friðsömu þjóðar, geti látið eins og ekkert sé sjálfsagðara en að öll ófriðarbál séu kynnt árum og áratugum saman, með annað hvort opinskáum stuðning frá Íslandi, eða þögn þess undigefna, sem er auðvitað það sama og samþykki.
…þar sem þjáningar og upplausn eru leiddar yfir saklaust fólk…
Ég hvet fólk til að kynna sér utanríkisstefnu Bandaríkjanna, okkar helsta bandamanns, undanfarna áratugi. Látum ekki teyma okkur eins og fáfróð börn inn í stuðning við enn einn hildarleikinn í fjarlægum heimshlutum – hildarleik þar sem þjáningar og upplausn eru leiddar yfir saklaust fólk með afleiðingum sem skapa meiri þjáningar og meiri uplausn, m.a. straum flóttafólks sem Evrópa neitar nú að veita skjól. Við getum gert betur en að láta hægri menn og ólánsama krata, sem gleymt hafa öllum gildum um frið og diplómatísk samskipti á milli þjóða (sjá t.d. ummæli formanns íslensku Evrópuhreyfingarinnar um að gleðjast skuli yfir því að Mossad, ísraelska leyniþjónustan, Gestapo vorra daga, taki þátt í mótmælum í Íran), fylla heila okkar af bulli og áróðri ofbeldisfullra heimsvaldasinna. Ekki aðeins getum við gert betur, við eigum að gera betur.“
