„Samkvæmt upplýsingum úr töflu í frumvarpinu þá er heildargjaldtaka af ökutækjum og eldsneyti, eða orkugjöfunum, 83 milljarðar.“
Þorgrímur Sigmundsson.
„Fyrst þegar kílómetragjaldsfrumvarpið var kynnt af þáverandi ráðherra, Sigurði Inga Jóhannssyni, var það kynnt sem peningalega hlutlaust. Það átti ekki að fela í sér neina hækkun. Þetta var eingöngu, eins og þá var rætt um, breyting á innheimtuaðferð til að ná betur utan um breytingu á orkugjöfum þeirra ökutækja sem nýta vegina. Það átti ekki að leggja auknar álögur á fólk og fyrirtæki,“ sagði Þorgrímur Sigmundsson Miðflokki.
„Sú gríma, frú forseti, er löngu fallin og þetta stendur nú í 11 milljörðum. Það stóð alltaf til, bæði af síðustu ríkisstjórn og þeirri sem nú situr, að þetta væru skattahækkanir. Annað voru tilraunir til að fela raunverulegan tilgang frumvarpsins. Þetta er gert þrátt fyrir loforð hæstvirts forsætisráðherra um enga nýja skatta á venjulegt fólk. Til samanburðar, til að setja þessar stærðir í eitthvert samhengi, þá nemur hin gífurlega innspýting sem boðuð er í samgöngumannvirki rétt um 7,6 milljörðum en skattahækkunin, svo það sé sagt, Ellefu milljörðum. Það er ekki einu sinni eins og innspýtingin haldi í við auknar álögur.“
Þorgrímur hélt áfram:
„Meira um tölur, frú forseti, því það þarf tölur til að skilja hvað verið er að tala um, þó að mér hafi nú verið ráðlagt hér fyrir dálitlu síðan að reyna að hafa ræðurnar mínar með eins fáum tölum og hægt væri svo einhver nennti að hlusta, en stundum er það bara ekki hægt.
Áætluð útgjöld til samgöngumannvirkja eru einhverjir 46 milljarðar en hvernig lítur þetta út þegar við skoðum öll gjöld, þ.e. heildargjöld á ökutækjaeigendur og hvernig líta þau út eftir þessa boðuðu gífurlegu skattahækkun? Samkvæmt upplýsingum úr töflu í frumvarpinu þá er heildargjaldtaka af ökutækjum og eldsneyti, eða orkugjöfunum, 83 milljarðar, frú forseti,“ sagði Þorgrímur.
„Nú fer að verða svolítið holur hljómur í öllum innspýtingunum og stóru orðunum. Það verður alger ógjörningur að mati þess sem hér stendur fyrir framkvæmdarvaldið að halda því fram, í ljósi þessara talna sem ég hef hér farið yfir, að vandinn við að fjármagna samgöngumannvirki á Íslandi liggi á tekjuhliðinni, svo að ég noti tískuorð, liggi í því að skattar séu ekki nógu háir. Það er af og frá. Þessar tekjur og miklu meira til sem á að fara núna í uppbyggingu þessara samgöngumannvirkja er nú þegar að berast ríkinu. Þessir skattar leggjast nefnilega líka á venjulegt fólk, ekki bara óvenjulegt fólk eins og maður skyldi ætla að yrði fyrir barðinu miðað við fyrsta boðorðið um að enga skatta skyldi leggja á venjulegt fólk. Þetta leggst á alla.“