Forsætisráðherra endurtók þá fullyrðingar fjármálaráðuneytisins, annað væri rangtúlkun á fréttatilkynningunni, orð eins og „líklega“ skildu eftir sig svigrúm til túlkunar.
Hiildur Sverrisdóttir,
Alþingi Hildur Sverrisdóttir skrifaði eftirfarandi rétt áðan:
„Ríkisstjórninni hefur verið tíðrætt um upplýsingaóreiðu í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu. Það er því með ólíkindum að ríkisstjórnin stuðli að henni sjálf.
Undanfarna daga hefur Fjármálaráðuneytið verið gagnrýnt fyrir túlkun sína á niðurstöðum skýrslu um valkosti Íslands í gjaldmiðlamálum þar sem meira er gert úr en tilefni er til.
Ég nota því þetta tækifæri hér…
Í óundirbúnum fyrirspurnum í dag spurði ég forsætisráðherra hvernig slíkt háttalag samræmdist siðareglum ríkisstjórnarinnar þar sem segir annars vegar að ráðherra skuli miðla upplýsingum af nákvæmni og einnig segir þar orðrétt: „Ráðherra hefur frumkvæði að því að leiðrétta, eins fljótt og auðið er, rangar eða villandi upplýsingar, sem og hvers kyns misskilning er varðar málefni sem heyrir undir ráðherra“.
Í fyrra svari sínu sagði forsætisráðherra að niðurstaða skýrslunnar væri sú að bæði kostir og gallar væru við evru sem og krónu. Með öðrum orðum dró ráðherrann heldur úr fullyrðingum fjármálaráðuneytisins. Ég spurði því forsætisráðherra hvort hún ætlaði að ganga fram fyrir skjöldu og leiðrétta orð fjármálaráðherra eins og siðareglurnar kveða á um.
Þá var í hennar síðara svari hins vegar komið annað hljóð í strokkinn. Forsætisráðherra endurtók þá fullyrðingar fjármálaráðuneytisins, annað væri rangtúlkun á fréttatilkynningunni, orð eins og „líklega“ skildu eftir sig svigrúm til túlkunar.
Fyrirkomulag óundirbúinna fyrirspurna á Alþingi eru með þeim hætti að fyrirspyrjandi hefur ekki tök á að bregðast við því sem ráðherra segir í seinna svari.
Ég nota því þetta tækifæri hér með að koma á framfæri að til að gæta sanngirni er það sem er gagnrýnt og skiptir máli í þessu samhengi er að réttara væri að tala um að kostnaðurinn „gæti verið meiri“ en ábatinn af krónunni. Það er einfaldlega ekki það sama og að það sé „líklegt“.
Að lokum má geta hér að það að ríkisstjórn fari ekki eftir siðareglum í kynningum sínum er ekki eitthvað þus um smáatriði máls. Umboðsmaður Alþingis hefur til dæmis áður gert athugasemdir við framsetningu á texta um skýrslu á síðu ráðuneytis. En fyrst og fremst er áhyggjuefni hvað ríkisstjórnin er í besta falli skeytingarlaus um upplýsingaóreiðu í aðdragandi þessa risastóra hagsmunamáls þjóðarinnar.
