Lífeyrir: Hrafn Magnússon, fyrrverandi framkvæmdastjóri Landssamband lífeyrissjóða, skrifaði eftirfarandi grein:
„Íslenska lífeyriskerfið ber merki örra og fjölþættra breytinga undanfarin ár.
Með kjarasamningum og lagasetningu hafa verið gerðar margháttaðar ráðstafanir, ýmist sem þættir í framtíðarlausn eða til bráðabirgða.
Jafnfram hafa breyttar ytri aðstæður i efnahags- og fjármálum skapað ný viðhorf.
Umræður um lífeyrismál einkennast oft af því að einblínt er á einstaka þætti án þess að litið sé á samhengið og skortur á yfirsýn getur einnig haft áhrif á ákvaðanir, þegar fjallað er um tiltekið svið þessara mála.“
Þetta eru inngangsorð í merku yfirliti um lífeyriskerfið, gefið út af Endurskoðunarnefnd lífeyriskerfisins í maí 1982. Þessi 44 ára gamli inngangur hefður heldur betur staðist tímans tönn og þess vegna alveg eins getað verið skrifaður í dag.
Mér finnst stundum að menn hafi misst fótanna eða tapað þræðinum, þegar lög um almannatryggingar voru samþykkt á Alþingi á haustmánuðum 2016, a.m.k. sér þess engan stað að nefndarmenn, hvað þá alþingismenn, hafi kynnt sér yfirlitið eða aðrar hliðstæðar skýrslur sem gefnar voru út á þessum árum um íslenska lífeyriskerfið. Við skulum þó vona að svo hafi verið hjá einhverjum.
