Þau gat enginn heilvita maður skilið öðru vísu en svo að Snorri Már vilji að Ísland gangi úr Evrópska efnahagssvæðinu.
Össur Skarphéðinsson.
Facebook: Össur Skarphéðinsson skrifaði:
Valkyrjurnar þrjár brilleruðu í Silfri gærkvöldsins. Á þeim var hvergi að sjá að hveitibrauðsdögum ríkisstjórnarinnar væri lokið enda formaður Sjálfstæðisflokksins nánast fjarstaddur. Sú kona nær sér líklega aldrei á strik eftir að hafa látið útgerðarauðvaldið teyma sig út í óvinsælasta málþóf aldarinnar til að verja sérhagsmuni Samherja og sægreifanna.
Í Silfrinu var Inga Sæland í banastuði, hress og skemmtileg og komin með pondus hins milda valds. Hún ætlar að vera góð við alla, sérstaklega skólameistara sem týna skóm. Í lokin tók Sæland að sér stjórn þáttarins, brá sér í gervi hins örláta jólasveins og tilkynnti þjóðinni að þingið hefði fyrr um daginn samþykkt jólabónus til 35 þúsund manns.
Einsog yfirvegaður stjórnmálamaður gætti hún þess að monta sig ekki af dáðinni – sem hún vitaskuld átti með túmat og sinnep. Um leið kom hún því snyrtilega á framfæri að Sjálfstæðisflokkurinn hefði ekki treyst sér til að styðja jólagreiðsluna til aldraðra og öryrkja. Hvílíkur performans!
Besta innslag þáttarins kom frá Sigurði Inga.
Kristrún talaði einsog sú sem fædd er til að stýra þjóðum og Þorgerður sýndi að hún er reynslubolti þingsins. Hokin af klókindum strauk hún og kjassað formann Miðflokksins sem næstum breyttist í lítinn mömmustrák við hliðina á henni. Þetta var krúttlegt pólitískt par!
Mestu tíðindi þáttarins voru þegar Þorgerður var spurð hvort ekki yrði örugglega farið í þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB árið 2027. Viðreisn var vitaskuld stofnuð um ESB-blæti eða öfgahrifningu á ESB sem aldrei náði alvarlega inn í Samfylkinguna sem jafnan horfði raunsönnum augum á kosti og galla þess góða kaupfélags. En utanríkisráðherrann kjaftaði sig frá þessari lykilspurningunni út í ysta hafsauga. Tók enginn eftir þessu nema ég?
Besta innslag þáttarins kom frá Sigurði Inga. Hann talaði sig alla vega inn í hjörtu leftista á Vestó þegar hann fór ómjúkum höndum um öfgafasismann i Evrópu og stórkarlapólitík Trumps. Það er gott hjarta í Sigurði Inga og sorglegt að sjá hvernig gamlir fjendur úr hópi afdankaðra innan Framsóknar þjösnuðu honum út á hjarnið án þess að beinlínis væri hægt að rekja áföll flokksins til hans (lesist: Guðni Ágústsson).
Sigmundur Davíð komst prýðilega frá þættinum og sérkennilegu daðri við Viðreisn. Hann er að gera sig „stueren“ – stofuhæfan – og farinn að hugsa um næstu ríkisstjórn. Hann virtist tvístígandi um hvort hann eigi að láta yngri menn í flokknum teyma sig út í fen útlendingafóbíu. Sigmundur hefur miklu meira en kjaftavit en lenti þó í bobba vegna frægra ummæla nýkjörins varaformanns Miðflokksins. Þau gat enginn heilvita maður skilið öðru vísu en svo að Snorri Már vilji að Ísland gangi úr Evrópska efnahagssvæðinu.
Það er líklega heimskulegasta skoðun sem hægt er að hafa í íslenskum stjórnmálum í dag. Sigmundur er sem betur fer á allt öðrum stað og þeir varaformaðurinn greinilega ósammála um þetta lykilatriði. Hugsanlega fleiri.
Vel má skilja unga stjórnmálamenn sem fá daglegt fix úr fjölda fyrirsagna. Í þeim efnum þurfa þó pólitískir spjátrungar að gæta þess að tala ekki hraðar en heilinn í þeim hugsar. Vonandi reynist það Snorra Má ekki um megn.
