Í haturssambandi við stýrivexti og vísitölur

„Ég er eiginlega af utanveltukynslóðinni sem er aldrei með.

Á aðra hendina hafa öll lán sem mér hafa staðið til boða í gegnum tíðina verið verðtryggð lán eða raunvaxtalán. Byrjaði að taka námslán á þeim tíma sem þau voru verðtryggð og keypti mína fyrstu íbúð þremur árum eftir setningu Ólafslaga. Tók aldrei gengislán heldur var áfram í sambandi við hina íslensku verðtryggðu krónu á meðan sú veisla var.

Á hina hendina átti ég ekki rétt á fæðingarorlofi á þeim tíma sem ég var að eiga börn og utan vaxtabótakerfisins þegar það var við líði, vegna viðmiðunartekna.

Ég hef átt í haturssambandi við umræðu um stýrivexti og vísitölur og ástæður vísitöluhækkana og kosti eða galla ríkisrekstrar og að samasem merki sé milli fjölgunar starfa hjá ríkinu og óráðsíu í ríkisrekstri sem aftur leiði til þrýstings á vísitölu.

Það er til dæmis þannig að ef;

• 1. ríkið ræður fólk í vinnu til að sinna heilbrigðisþjónustu eða öldrunarþjónustu þá hefur ríkisstarfsmönnum hafi fjölgað og það á að vera vont, en ef sama þjónusta er útvistuð til einkaðila, þá hefur störfum í einkageira fjölgað sem á að vera gott. Engu skiptir í umræðunni að hvort kostnaðurinn fyrir Ríkissjóð jókst eða ekki og eða sú einfalda staðreynd að Ríkissjóður borgar í báðum tilvikum.
• 2. Ef menn skila Ríkissjóði með verulegum halla eins og til dæmis var 2019 til 2023 uppá um 500.000.000.000 á þeim fjórum árum þá reiknast sá halli ekki sérstaklega inn í vísitöluna frekar en hækkun á tekjuskatti einstaklinga, væri hann hækkaður til að mæta þessum kostnaði. Ef hins vegar í stað þess að hækka tekjuskatt þá sé hallanum mætt að einhverju leyti með þjónustugjöldum þá hefur slík hækkun bein áhrif á vísitölu til hækkunar. Þjónustugjöldin eru þó sanngjarnari en tekjuskatturinn þar sem þá eru þeir sem njóta þjónustu að greiða hluta þjónustunnar aukalega en ekki allir.
• 3. Stýrivextir eru hækkaðir til að kæla hagkerfið sem þýðir þá að það á að fá fólk til að „hætta að eyða og tappa þrýstingi af kerfinu“. Á meðan menn bíða eftir kraftaverkinu þá mallar verðtryggingin áfram þar sem verðtryggðir samningar hækka skuldir og leigu og fasteignaverð hækkar sem aftur viðheldur verðbólgu samkvæmt útreikningum og hækkar vísitölu aftur.
• 4. Stór hluti fólks, sem er komið yfir sextugu er síðan ónæmt fyrir þessum aðgerðum þar sem það á skuldlausar eignir auk almenns sparnaðar og verulegs lífeyrissparnaðar að viðbættum séreignarsparnaði og neysla þessara aðila er því ekki háð stýrivöxtum. Neysla þessara einstaklinga er sem aldrei fyrr og ávöxtun eigna þeirra er sem aldrei fyrr.
• 5. Fasteignir eru frá hruni orðin fjárfestingarvara en ekki heimili og hækkun fasteignaverðs skýrist að nokkru af því að menn hafa fært sparnað yfir í fasteignir sem hækkar vísitölu með sjáfstæðum hætti og reiknaða leigu sem aftur hækkar vísitölu.

…er mönnum þá alvara að hanga á þessari peningamálastefnu áfram?

Það er m.a. vegna þessa ekki neitt sem breytir skoðun minni um að verðtryggð íslensk króna sé verkfæri djöfulsins sem sýgur til sín fjármagn þeirra sem skulda með ósanngjörnum hætti og það sé óhjákvæmilegur fylgifiskur krónunnar.

Það að hlusta á fyrrum stjórnmálamenn sem eru komnir á eftirlaun í krónum, sem hækka nánast sjálfkrafa og náðu engum tökum á krónunni allan sinn stjónmálaferil, mæra krónuna eins og frelsarann, er bara ekki að gera neitt fyrir mig. Geir Haarde hefði kannski átt að segja fyrir hönd stjórnmálastéttarinnar; Guð blessi verðtrygginguna en ekki Guð blessi Ísland.

Hvað sem gerist með ESB umræðuna, er mönnum þá alvara að hanga á þessari peningamálastefnu áfram?

Og þá er ég ekki byrjaður að ranta um ruglið á gengi krónunnar gagnvart öðrum gjaldmiðlum sem Seðlabankinn stýrir sem er kapítuli út af fyrir sig!“

Skrifin birti Halldór fyrst á eigin Facebooksíðu.