Randaflugur voru skotnar með fallbyssum

Þar með voru örlög VG ráðin.

Umhverfismál og hagvöxtur

Gömlu evrópsku krataflokkarnir höfðu á seinni helmingi liðinnar aldar geirneglt sig svo í iðnaðar- og hagvaxtartengdri stefnumótun, að þeir tóku ekki eftir því fyrr en um seinan, að hluti æskunnar hafði sagt skilið við þá og stofnað græna flokka út um alla álfuna. Sterkastir voru þeir grænu í Þýskalandi. Þar var iðnaðurinn og ágangurinn á náttúruna mestur. Upp úr síðustu aldamótum, við skapadægur gamla íslenska flokkakerfisins, var stofnaður hér vinstri /grænn flokkur (VG). Hann var þó aldrei grænni en svo að ekki mátti stugga við ofbeit eða öðrum ágangi búfjár í rótnöguðum bithögum . Þegar að alvörunni kom reyndist græni helmingur hans máttvana, þrátt fyrir forsæti ríkisstjórna í sjö ár. Hálendisþjóðgarðurinn varð aldrei að veruleika. Votlendi ekki endurheimt. Ofbeit snaphaga linaði ekki. En hann þvældist þó vissulega fyrir og kom að mestu í veg fyrir að óbeislaðir fossar og freyðandi flúðir yrðu hagvaxtaráráttu og lítt seðjandi græðgisvæddum ferðaiðnaði að bráð. Óskiljanleg uppstokkun ráðuneyta, sem síðasta ríkisstjórn stóð að, hafði ekki hvað síst þann tilgang að gelda aðkomu VG að náttúruvernd á vettvangi ríkisstjórnar. Öll þau málefni sem fjölluðu um vernd og umönnun villtrar íslenskrar náttúru , þau grænu, voru sett í skúffu í orkumálaráðuneytinu. Við það varð virk og marktæk umhverfisvernd sett í fjötra, þar sem hún hírist nú. Þar með voru örlög VG ráðin.

Villt náttúra verður aldrei endurheimt.

Virkjanir og villt náttúra

Vernd eða virkjun íslenskra fallvatna með uppistöðulónum og spillingu vatnasvæða hefur lengi verið átakasvið í íslenskum stjórnmálum. Eysteinn Jónsson, formaður Framsóknarflokksins og ráðherra átti, sem formaður Náttúruverndarráðs, fullt í fangi með að vernda Þjórsárver. Mesti brotsjór sem skollið hefur á íslenska náttúru var stórvirkjunin við Kárahnjúka. Það djúprista spellvirki er óafturkræft og ófyrirgefanlegt. Perlur íslenskrar náttúru, sem þarna var fórnað, þær voru aðeins til í einu eintaki. Skóga getum við endurræktað; votlendi er hægt að endurheimta. Örnídd beitilönd má friða og lífga. Villt náttúra verður aldrei endurheimt. Framleiðsla áls til að skapa fjölbreyttara atvinnulífi í fámennum byggðum Austfjarða hafði forgang. Villt, dæmafá austfirsk öræfanáttúra beið varanlegan, óbætanlegan skaða. Þarna voru randaflugur skotnar með fallbyssum. Ferðamannaperlum framtíðar var sökkt í for og aur.

Ný náttúruspillandi græn orkuver.

Hagvöxtur er tvíeggjaður

Ríkisstjórn sú sem nú er við völd, sem skrifari fagnaði og styður, hefur sett sér að markmiði að herða á hagvexti. Það kalli á meiri orku. Við höfum lifað við mikinn hagvöxt undanfarna áratugi (Hrunið undanskilið) – allt frá gildistöku EES samningsins og markvissari stjórnun fiskveiða. Þá hefur ferðamanna iðnaðurinn skilað okkur góðum hagvexti og mikilvægum gjaldeyri. Við erum föst í einu af þremur efstu sætum hjá OECD, sem ein af fremstu velmegunar þjóðum heims. Vandamál okkar hafa ekki verið hagstöðnum eða skortur á hagvexti. Þrálát skaðleg verðbólga ásamt háum vöxtum hefur hrjáð hagkerfið, ásamt mikilli þenslu á vinnumarkaði. Þegar hagvöxtur er mærður sem töframeðal til enn óhófslegri lífskjara þá er því gjarnan gleymt, eða vísvitandi sleppt, að marglofaður hagvöxtur getur verið glapsýn, blekking, því það dregur dul á svo marga meingalla. Við höfum aukið hagvöxt án þess að það bætti kjör einstaklinga.

Það eykur hagvöxt að láta gera við bilaða raflögn; girða af garðholu; kaupa nýjan bíl eða fljúga til fjarlægra landa. Allt hefur þetta í för með sér notkun efna úr náttúrunni. Rafvíra; staura og gaddavír; mikið af alls konar málmum og orku; ál og mjög mengandi flugbensín. Ný náttúruspillandi græn orkuver. Þessu er öllu sleppt þegar hagvöxtur er lofaður. Þetta þarf að draga frá vilji menn vera heiðarlegir, sjá kjarnann. Við þekktum lítt til loftlagsvánnar um miðja síðustu öld, töldum hagvöxt vera sjálfan gullkálfinn. Nú vitum við meir, hvort sem öllum líkar betur eða verr. Skyldan gagnvart afkomendum ætti að vera augljós. Sköpunarverkið sjálft, fóstran jörðin, er illa særð. Athafnir okkar verða ætíð að hafa græðandi sjálfbærni að leiðarljósi.