
Þröstur Ólafsson hagfræðingur skrifar:
Hvernig væri að snúa sér að því að jafna kjörin hér á landi, í stað þess að ýta undir meiri misskiftingu með auknum „hagvexti“?
Grein: „Það er kennski að bera í bakkafullan lækinn að ræða loftlags- og náttúruvernd hér á þessum miðli. Það virðist sem búið sé að snúa flestu á haus á þeim höfuðbólum. Búið er að innleiða, jafnvel í fjárlög, náttúru- og loftlagsátak. Gott mál. Það er aðallega í því fólgið að breyta og/eða afnema hindranir Rammaáætlunar og hefjast handa við að ljúka við að virkja ónýttar flúðir og fossa víðsvegar á hálendinu.
Orkumálaráðherra talar um mikinn landlægan orkuskort. Þar rær hann á sömu þóftu og Guðlaugur Þór forveri hans. Mig skortir greind til að skilja þessa rakalausu fullyrðingu. Við höfum virkjað yfirdrifið nóg. Orkunni er ýmist misskipt eftir landsvæðum eða notendum. Göngum fyrst í þau mál. Þar er ærið óunnið – en kannski ekki eins kjörvænt og stórvirkjun með borða og sk,ærum.
Þá er komið að þessu töfraorði hagvöxtur. Það hefur verið mér stöðugt viðfangsefni í hálfa öld. Allt frá því það varð lausnarorð fyrir framförum á árunum frá upphafi sjöunda áratugarins og fram á liðinn áratug, þegar mönnum varð ljóst að hagvöxturinn var ábyrgur fyrir neyslusóun samfara losun gróðurhúsaáhrifa.
Framfarahyggjan hafði breyst í andhverfu sína.
Framfarahyggjan hafði breyst í andhverfu sína. Jafnvel græn orka býr til vörur sem menga og nýta þegar ofnýttar auðlindir jarðarinnar. Hvar ætlum við Íslendingar að búa til eða auka framleiðslu – burt séð frá loftlagsáhrifum. Í sjávarútvegi? Þar hefur þegar verið unnið merkt starf við fullnýtingu. Auka kvótann? Í landbúnaði sem byggir framleiðslu sína á opinberum styrkjum úr ríkissjóði? Fleiri stóriðjuver? Byggja fleiri lúxuslón við jökulrætur? Laða til okkur mannauðsrýr gagnaver?
Jú – orkan, vatnið heitt og kalt, dýrmætustu auðlindir framtíðarinnar er hægt að selja þráðlaust úr landi. Er það hagvöxturinn sem bjarga á afkomu ríkissjóðs á komandi árum? Hvernig væri að snúa sér að því að jafna kjörin hér á landi, í stað þess að ýta undir meiri misskiftingu með auknum „hagvexti“?