„Katrín segir lausatök á landamærunum og stöðugt streymi flóttamanna til landsins ekki síður ógna vexti íslensks atvinnulífs enda leggist málaflokkurinn þungt á innviði samfélagsins.
Úr Viðskiptablaðinu.
Ég óttast að Ísland dragist niður á sama plan og Evrópusambandslöndin ef fram heldur sem horfir.“
Umræðan: „Sjálfstæðisflokkurinn hefur alla tíð lagt megináherslu á frelsi einstaklingsins til athafna og þannig gert fólki t.d. kleift koma þaki yfir höfuðið. Við þessi gildi var ég alin upp. Þetta er mjög einföld og góð stefna en hvar hefur hún verið síðustu ár? Þessi stefna var helsti drifkrafturinn á bak við uppbyggingu samfélagsins og fólk fékk að njóta ávaxtar þess að leggja sig fram. Við höfðum frelsi til athafna og að njóta ábata þess. Það er markvisst verið að kippa þessari stefnu út úr íslensku atvinnulífi og á meðan hefur Sjálfstæðisflokkurinn sofið á verðinum.“ Þetta segir Katrín Pétursdóttir, Kata í Lýsi, í viðtali við áramótablað Viðskiptablaðsins. Hluta þess má lesa á vb.is. Katrín þarf varla að hafa miklar áhyggjur eftir að Brim keypti Lýsi fyrir eina 30 milljarða króna. Sagt og staðið.
Skoðum aðeins meira af því sem Katrín Pétursdóttir segir í viðtalinu:
Blaðamaðurinn skrifar: – Katrín Pétursdóttir, sem er annáluð frjálshyggjukona, trúir því að frelsi einstaklingsins til athafna sé forsenda þess að íslenskt atvinnulíf haldi áfram að vera lykilforsenda áframhaldandi lífskjarasóknar almennings.
Hún segir miður að á meðan tækifærin séu á hverju strái til aukinnar verðmætasköpunar í íslensku samfélagi séu það helst kvaðir og reglufargan frá Evrópusambandinu sem leggi stein í götu þess að hægt sé að grípa tækifærin. –
„Þetta reglufargan hefur þegar og á eftir að hamla okkur.“
„Þetta reglufargan hefur þegar og á eftir að hamla okkur. Íslendingar eru svolítið hvatvís þjóð og hafa í gegnum tíðina verið óhræddir við að vaða í verkin. Það er ekki síst þessari hvatvísi að þakka að lífskjör hér á landi eru í fremstu röð. Aftur á móti er það þó því miður þannig að þegar regluverkið er orðið jafn íþyngjandi og raun ber vitni dregur það kraftinn úr frumkvöðlum til nýsköpunar.
Í þessu samhengi dugir að horfa til stórþjóða innan Evrópusambandsins á borð við Frakkland og Þýskaland til að sjá skaðsemi þessa reglufargans Evrópusambandsins. Ég óttast að Ísland dragist niður á sama plan og Evrópusambandslöndin ef fram heldur sem horfir.“
Hún segir lausatök á landamærunum og stöðugt streymi flóttamanna til landsins ekki síður ógna vexti íslensks atvinnulífs enda leggist málaflokkurinn þungt á innviði samfélagsins.
„Það segir sig sjálft að það er ekki æskilegt að flytja inn í stórum stíl fólk sem ekki leggur vinnukrafta sína til samfélagsins heldur leggst bara á kerfið. Með þessu erum við að gera mjög lítið úr vinnunni sem fyrri kynslóðir lögðu á sig til að byggja upp landið fyrir okkur að njóta. Það þykir mér sárt.“
„Þessi þróun hafi neikvæð áhrif á stöðu íslensks atvinnulífs vegna þess að þegar bætur og önnur fjárhagsaðstoð séu orðnar of háar hætti fólk að sjá tilganginn með því að vinna baki brotnu.“
„Raunar sé þetta hluti af stærra vandamáli sem snýst um hve aftengdir landsmenn séu orðnir því hvar hin raunverulegu verðmæti verða til, sem er í atvinnulífinu.
Hver leyfir stjórnmálamönnum að fara svona illa með skattfé? Jú, kjósendur og hverjir verða kjósendur eftir tíu ár? Það eru m.a. innflytjendur sem vilja halda áfram að hafa það mjög gott á kostnað skattgreiðenda,“ segir hún og furðar sig á því að þeir sem helst tali fyrir frelsi einstaklingsins til athafna séu af mörgum taldir steingervingar í nútímasamfélagi.
„Áður þótti eðlilegt og æskilegt að fólk hefði ánægju af vinnu og að skapa verðmæti, en í dag fá þessi gildi varla pláss í umræðunni.“
