„…verður þó nefna hér hversu illa hefur gengið að fá formann flokksins til að koma til fundar við okkur í grasrót með beinum eða óbeinum hætti.“
Sigfús Ómar Höskuldsson.
Stjórnmál: Sigfús Ómar Höskuldsson, fráfarandi formaður SffR, Samfylkingarfélags Reykjavíkur, flutti magnþrungaræðu á aðalfundi félagsins, þar sem hann og endaði sína forystu. Sigfús Ómar var gagnrýninn á formann flokksins sem og aðra í forystu Samfylkingarinnar:
„Við fyrstu sýn lítur flokkurinn okkar vel út, flokkurinn er sannarlega með vindinn í bakið, engar brekkur sjáanlegar, margt spennandi framundan. Landinu er stýrt af formanni Samfylkingarinnar, flokkurinn okkar leiðir ríkisstjórn sem hyggst breyta miklu, vonandi öllum til batnaðar. En hvernig er starfinu háttað, umræðunni um málefnin, eftirfylgni með samþykkta stefnu flokksins frá síðasta landsfundi?“
Síðan sagði Sigfús Ómar:
Málefnanefndir sem áður störfuðu…
„Þar er staðan slakari, en þar hefur ekki staðið á okkur í SffR. Málefnanefndir sem áður störfuðu ‒ vissulega af mismiklum móð ‒ þær eru varla til lengur. Og flokksforystan leggur ekki mikið upp úr því að hitta grasrótina í flokknum.
Það er vissulega góður siður að hitta almenning án aðstoðar flokksfélaganna og í eigin nafni, en þá ætlumst líka til að hinir kjörnu fulltrúar hlusti á flokksfélaga og tali við þá af sama eldmóð. Án þess að gera meira úr þeim málum en þurfa þykir verður þó nefna hér hversu illa hefur gengið að fá formann flokksins til að koma til fundar við okkur í grasrót með beinum eða óbeinum hætti. Um leið þakka ég þeim þingmönnum og borgarfulltrúum sem hafa mætt til fundar beint við grasrót og sumir ítrekað.
„Það er mikilvægt fyrir formanninn að huga vel að hreiðri sínu,“ er setning sem einn af okkar reyndari fyrrverandi þingmönnum sagði. Þetta á ekki síður við almenna þingmenn og borgarfulltrúa. Þegar við þetta tengslaleysi bætist staðan í málefnastarfi flokksins, sem er ekkert ‒ nema óljósir fundir um daglegt líf, sem við höum ekki átt tækifærin til að taka þátt í, þá er ljóst að svigrúmið er verulegt til umbóta.
Ég geri fastlega ráð fyrir að næsta stjórn SffR leggi sig enn harðar fram við að fá formann Samfylkingarinnar til fundar við flokksmenn og kjósendur í Reykjavík, og lyfti málefnastarfi þess vegna þá á vegum félagsins. Okkar flokkur er í ríkisstjórn sem fer með stjórn landsins, og á þeim tíma þarf að að halda áfram að hamra járnið. Nú er lag að eiga samtölin, halda fundina um þau málefni sem flokksmenn brenna heitast fyrir. Samfylking á að vera betri og sífellt í þeim leiðangri að bæta sitt starf. Oft var þörf en nú er nauðsyn.
„…stundum kemur upp trúnaðarbrestur.“
Ég nefndi hér áðan svokallað flokksval sem fór fram núna í janúar. Þar var meðal annars kosið á milli tveggja öflugra frambjóðenda sem vildu taka að sér að vera oddviti S-listans í borgarstjórnarkosningunum í maí. Reyndin var svo sú að Fulltrúaráð Samfylkingarfélaganna hélt opið prófkjör þar sem þúsunda nýrra félaga var aflað, eða smalað. Hvað margir af þeim taka þátt í starfinu í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga í vor er óvíst, en vonandi einhverjir.
Niðurstaðan var afgerandi. Okkar oddviti í maí verður Pétur Hafliði Marteinsson og vonast ég til að sjá sem mest af Pétri á næstu vikum og mánuðum í grasrót flokksins hér í borginni. Að taka þátt í Jafnaðarflokki Íslands er að vera með í ákveðnu samfélagi. Öll styðjum við meginmarkmiðin, erum stundum ósátt með útfærsluna, mögulega niðurstöðuna. Það er ekki alltaf eintóm hamingja. Eins verðum við ósátt hvort við annað, stundum í skamman tíma, stundum kemur upp trúnaðarbrestur.“
