„Hún er búin að slá öll met í ríkisútgjöldum og afleiðingarnar birtast nú í minna virði gjaldmiðilsins.“
Sigmundur Davíð Gunnlaugsson.
Alþingi: Sigmundur Davíð Gunnlaugsson talaði um laun forseta og stjórnarráð Íslands í þingræðu. Hann byrjaði á upprifjun:
„Í tíð fyrstu vinstri stjórnarinnar, fyrstu hreinu vinstri stjórnarinnar 2009–2013, þegar mikil áhersla var lögð á mikilvægi þess að spara í kjölfar bankahrunsins, sá þáverandi ríkisstjórn ákveðið tækifæri í ástandinu, tækifæri sem þyrfti að nýta til að treysta völd sín og styrkja stöðu vinstri flokkanna gagnvart samfélaginu. Það birtist m.a. í því að á þessum sparnaðartímum var ráðist í breytingar á lögum til að heimila mikla fjölgun aðstoðarmanna ráðherra. Skömmu fyrir bankahrunið höfðu verið áform um að þingmenn fengju aðstoðarmenn, rétt eins og nú stendur til að veita forseta Íslands aðstoðarmann, en það var talið óraunhæft eftir bankahrunið. Engu að síður ákvað þáverandi ríkisstjórn, undir forystu Jóhönnu Sigurðardóttur, að auka mjög heimildir ráðherra til að ráða sér aðstoðarmenn. Áður hafði það nú tíðkast að ráðherrar höfðu einn aðstoðarmann hver, en með breytingunni var mögulegur fjöldi aðstoðarmanna ráðherra færður upp í 23 samanlagt. Þegar við gerðum athugasemdir við þetta var því svarað til að þetta væri bara heimild. Háttvirtir þingmenn þekkja þetta, hvernig stjórnvöld reyna stundum að drepa málum á dreif með því að tala um að eitthvað sé bara heimild, það þurfi ekkert endilega að gerast. Og það var nú aldeilis gefið til kynna að þessi heimild yrði líklega aldrei nýtt að fullu. En það leið þó ekki á löngu áður en þessi heimild var nýtt til fulls og komnir 23 aðstoðarmenn hjá ráðherrum ríkisstjórnarinnar,“ formaður Miðflokksins.
Síðar sagði hann: „Við reyndum svo að draga úr þessu þegar við tók ný ríkisstjórn, þótt það verði að segjast að það hafi ekki allir ráðherrar verið til í að láta einn aðstoðarmann nægja. Og svo var farið í þær brellur að reyna að skilgreina hina ýmsu starfsmenn í opinbera kerfinu sem aðstoðarmenn ráðherra til að halda því fram að þeir væru nú aldeilis margir hjá þáverandi ríkisstjórn en það var bara útúrsnúningur og vitleysa. En þá var alla vega leitast við að halda aftur af þessu.“
Áfram hélt Sigmundur: „Við tók ný ríkisstjórn 2017 og síðan þá tel ég að þessi heimild, sem aldrei átti að þurfa að fullnýta, hafi verið nýtt til fulls, en ekki bara það heldur hafa verið búin til ný hlutverk í ráðuneytunum, alls konar sérfræðihlutverk til að fjölga starfsmönnum, stækka umgjörðina um ríkisstjórnina. Við sjáum þessa þróun halda áfram til að mynda í forsætisráðuneytinu þar sem búin eru til hin ýmsu hlutverk og það ráðuneyti stækkar jafnt og þétt. Ég er ekki með nýjustu tölurnar yfir starfsmannafjölda en fyrir allmörgum árum var starfsmannafjöldi forsætisráðuneytisins búinn að tvöfaldast á fáeinum árum, tvöfaldast. Svo hélt áfram að bætast við.“
Endum á þessum hluta ræðunnar:
„Það sem háttvirtir þingmenn stjórnarandstöðunnar höfðu varað við, spáð fyrir um og útskýrt hvernig myndi gerast er að raungerast núna strax á fyrsta mánuði nýja ársins með stóraukinni verðbólgu, meiri verðbólgu en hefur verið hér á landi frá því töluvert áður en þessi núverandi ríkisstjórn tók við. Hvað sem líður öllu tali um sleggju og megináherslur ríkisstjórnarinnar á að taka á verðbólgunni, ná niður vöxtum og verðbólgu, þá sjáum við að hið öfuga er að gerast. Og það er ekki hvað síst vegna stjórnleysis í útgjöldum ríkisins. Lái mér hver sem vill að mér gremjist aðeins að þetta mál með 10 millj. kr. sparnaðinn, m.a. með rafrænum undirritunum, sé svo notað sem sýnidæmi um að þessi ríkisstjórn sé að spara. Hún er ekki að spara. Hún er búin að slá öll met og þau voru mörg slegin í tíð síðasta meirihluta hér á Alþingi. Hún er búin að slá öll met í ríkisútgjöldum og afleiðingarnar birtast nú í minna virði gjaldmiðilsins, með öðrum orðum hærri verðbólgu, sem hefur áhrif á útgjöld heimilanna og hefur sannarlega áhrif á skuldir þeirra.“
