Auðlindirnar í hafinu eru sameign þjóðarinnar

Umræðan/Facebook: Vilhjálmur Birgissson skrifaði eftirfarandi:

„Það er eitthvað alvarlega rangt við stöðuna þegar íslenskt fiskvinnslufólk missir vinnuna á sama tíma og tugþúsundir tonna af óunnum fiski eru flutt úr landi til vinnslu í öðrum löndum. Ný frétt um uppsagnir hjá Erik the Red sýnir þetta svart á hvítu. Á hverju ári er um 50 þúsund tonnum af óunnum fiski skipað úr landi til vinnslu í Póllandi, Hollandi og Litháen. Það þýðir einfaldlega að störfin sem gætu verið hér á Íslandi – störf fyrir íslenskt verkafólk, fjölskyldur og heilu samfélögin – eru send út úr landinu með hráefninu.

Þetta er algjörlega óásættanlegt. Auðlindirnar í hafinu eru sameign þjóðarinnar. Þær eiga ekki bara að skila arði á pappír eða í arðgreiðslum heldur eiga þær fyrst og fremst að skapa atvinnu, verðmæti og byggðafestu hér heima. Það getur ekki verið eðlilegt að fiskvinnsla á Íslandi standi frammi fyrir uppsögnum á sama tíma og hráefnið er flutt óunnið úr landi til að skapa störf annars staðar. Þegar þjóðin afhendir fyrirtækjum aðgang að einni verðmætustu auðlind landsins er ekki ósanngjarnt að gera þá samfélagslegu kröfu um að verðmætasköpunin og störfin verði líka til hér.

Þess vegna verðum við að ræða vinnsluskyldu af fullri alvöru. Ef fyrirtæki fá að nýta auðlindir þjóðarinnar þá verður líka að fylgja þeirri ábyrgð að skapa störf og verðmæti í landinu. Stjórnvöld geta ekki horft upp á það ár eftir ár að hráefnið sé flutt óunnið úr landi á meðan fólk hér missir vinnuna. Það þarf að bregðast við og það þarf að gera það af festu. Auðlindir þjóðarinnar eiga að tryggja fólkinu í landinu atvinnu og framtíð – ekki að vera hráefnisbirgðir fyrir vinnslur í öðrum löndum.“