ESB-umræðan Hannes Pétursson skáld og rithöfundur skrifar fína grein sem birt er á Vísi. Þar skrifar hann um andstöðuna við kosningarnar sem verða 29. ágúst n.k. Hér á eftir fara tveir kaflar greinarinnar. Skorað er á allt fólk að lesa greinina alla.
Fyrri tilvitnun:
Fullyrðingaruslið er markað beisku hatri í garð Evrópusambandsins. Ekkert er við það að athuga þótt menn séu andvígir því sambandi frekar en öðru hér á jörðu. En ég leyfi mér að spyrja: Hvað hefur ESB gert á hlut Íslendinga svo að það verðskuldi slíkt hatur? Það hefur veitt íslensku þjóðinni aðgang að stærsta fríverslunarsvæði heims og kemur öllum réttsýnum mönnum, eins og fyrr segir, saman um að hin nánu bönd Íslands og ESB fyrir tilverknað EES-samnings hafi frá upphafi verið til gagns og góða íslenskum hagsmunum þrátt fyrir stranga staðla sem stundum er mjálmað yfir, en án þeirra þrífst ekki markaður í líkingu við innri markað ESB, heldur liðast hann sundur fyrr en varir. Er einhver höfuðsynd að þreifa fyrir sér um það í samningaviðræðum hvort full aðild að ESB gæti verið enn hagfelldari kostur fyrir Ísland en sú aðild sem landið nú þegar hefur að sambandinu?
Seinni tilvitnun:
Snemma þessa árs, þegar ásælni Donalds Trumps í full yfirráð á Grænlandi keyrði um þverbak, var Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrum forseti Íslands, kvaddur í fréttaviðtal í Ríkissjónvarpinu, greinilega í þeim tilgangi að hann setti fram álit sitt á gangi þeirra mála. Ólafur kom vel undirbúinn og honum var greitt um svör að vanda, talaði þó sem af djúpu hyggjuviti stjórnspekinga. Hann sagði að menn yrðu að átta sig á þessu og átta sig á hinu, líkt og enginn maður hefði áttað sig á neinu nema hann einn. Og eitt af því sem menn yrðu að átta sig á væri gamla Monroe-kenningin; eins hitt að nú væri búið að prógrammera heilabúið í stjórnarherrum Hvíta hússins alveg upp á nýtt. Hafði þetta hvort tveggja farið framhjá einhverjum? Til viðbótar fjölyrti Ólafur vitaskuld um norðurslóðir; allt kunnuglegt úr gömlum borðræðum hans.
