Umræðan: Þröstur Ólafsson skrifaði:
„Við lifum á tímum tilskipana. Núverandi húsbóndi í Hvíta húsinu hefur innleitt stjórnarhætti sem kalla má tilskipunarlýðræði. Hefðbundnum valdaþrepum sem stíga þurfti yfir áður en mál væri ákvörðunarhæft,ruddi hann úr vegi.
Brýn þörf var á að taka skjótar karlmannlegar ákvarðanir án letilegs dekurs við réttarfar, tafsamar umsagnir, eðlilegan andmælarétt frá almenningi, svo ekki sé rætt um hefðbundinn eignarrétt.
Öllu þessu ruddi sá skjótráði bjargvættur úr vegi. Pólitískir sporgöngumenn hans tóku svo til handanna við að útbreiða þennan fagnaðarboðskap. Skyndilega lá svo mikið við að engan tíma mátti missa. Loftlagsvánni ýtt til hliðar – hún gat beðið !! Skófla og haki reidd fram til kolagerðar. Borað eftir olíu í þjóðgörðum.
Vanda átti til verka, öllum gáttum upp lokið áður en öxin féll.
Alsnægtar samfélaginu lá nú lífið á að framleiða meiri og fljótunnari vörur sem eyddust skjótt. Engan tíma mátti missa.
Sú tegund lýðræðis sem reiðir sig á þátttöku fjöldans og stofnana hans í stjórnarákvörðunum, þetta frjálslynda, var gert útlægt. Ráðherravaldið elft í löndum þar sem engan töfrandi leiðtoga var að finna. Sterkar stofnanir og öflug lýðisvitund almennings, voru lengi vel taldar trygging fyrir því að lýðræðið væri sterkara en yfirgangur og ofbeldi. það tilheyrir nú efni í sögubækur barnabarna okkar.
Við Íslendingar byggðum upp margvíslegar hindranir sem seinkuðu eða komu í veg fyrir frumhlaup í virkjunarmálum. Vanda átti til verka, öllum gáttum upp lokið áður en öxin féll. Það var okkar lýðræðislega aðferð. Það má aldrei raungerast að einn ráðherra geti bent í foss eða flúðir og sagt – þetta virkjum við. Aldrei.
