RVK: Alexandra Briem fyrrverandi borgarfulltrúi skrifaði:
„Ég á frekar erfitt með að horfa upp á þetta.
Eflaust finnst einhverjum bara sjálfsagt mál að segja upp 10 upplýsingafulltrúum í miðlægri stjórnsýslu. En málið er að þetta voru ekki nýjar stöður. Þetta verkefni var flutt inn á miðjuna og stöðugildi flutt af sviðum og skrifstofum, til þess að samræma upplýsingagjöf og útlit. Til þess að ná samlegð.
Ég var ekkert 100% viss um að það væri rétta leiðin á sínum tíma, en það þurfti að efla upplýsingagjöfina, íbúar upplifðu að það væri of erfitt að fá réttar og tímanlegar upplýsingar um það sem væri í gangi og það var mikil upplýsingaóreiða og rangar upplýsingar á flugi sem okkur fannst skipta máli að ná betur utan um.
En staðreyndin er að þetta voru stöðugildi sem voru flutt frá öðrum stöðum.
En staðreyndin er að þetta voru stöðugildi sem voru flutt frá öðrum stöðum, ekki sköpuð frá grunni. Að því leiðir að þau stöðugildi eru ekki lengur til á sviðunum, og þeirra svigrúm til að taka aftur við verkefninu, án þess að fá aftur fjármagnið fyrir stöðunum, er mjög (en eitthvað misjafnlega) takmarkað.
Svo annað hvort verður einfaldlega hætt að veita þessar upplýsingar, sem væri hræðilegt bæði upp á þjónustu, en líka gagnsæi og lýðræði, eða þetta er gervisparnaður af því svið og skrifstofur fá hvort eð er fjármagnið aftur, eða þetta er í raun sparnaður í einhverju öðru en upplýsingagjöf, af því sviðin fá aftur verkefnin, en þurfa að draga saman önnur verkefni til að manna það.
Mannréttindaskrifstofan er enn verri ákvörðun. Hún vinnur gífurlega mikilvægt verk. Barátta gegn ofbeldi, að útrýma launamun, regnbogavottun og bara margt fleira. Mannréttindastofnun Íslands hefur hvorki innviði né vilja til að taka við þessu og vinna eins, og gæti ekki unnið kerfa Reykjavíkur með sama hætti þó hún vildi.
Þetta er afturför í þjónustu, afturför í mannréttindum og afturför í gagnsæi.
Ég vil þakka góða starfsfólkinu sem þarna vann, í báðum þessum verkefnum, fyrir sitt framlag til borgarinnar, og tek fram að mér líður mjög illa að hafa ekki tekist að koma í veg fyrir að svona færi.
Þau hafa skýrt pólitískt umboð til að gera þetta hins vegar, og ég vona að fólkið sem veitti þeim þetta umboð sé ánægt með þá ákvörðun sína.“
