- Advertisement -

Áráttuhegðun Bjarna og hans fylgiliðs

Gjald er gjald og skatt­ur er skatt­ur.

Vilhjálmur Bjarnason:
„Það er eins gott að út­lend­ing­ar skilji ekki ís­lensku!“

Vilhjálmur Bjarnason, sveitungi Bjarna Benediktssonar og fyrrverandi þingmaður flokks Bjarna, sendir félaga sínum nett skot á síðum Moggans í morgun. Hann segir að hér ríki áráttuhegðun. Hér er valinn kafli úr skrifum Vilhjálms Bjarnasonar:

„Hér í landi er kom­in upp áráttuhegðun um að skatt­leggja allt sem hreyf­ist. Enn al­var­legri er árátt­an að skatt­leggja allt sem hægt er að skatt­leggja til að breyta neyslu og hegðun. Því minni trú sem stjórn­mála­menn hafa á markaðshag­kerfi, þeim mun meiri trú hafa þess­ir sömu stjórn­mála­menn á að hægt sé að stjórna hegðun með skatt­lagn­ingu og verðbjög­un, á grund­velli verðteygni.

Þú gætir haft áhuga á þessum

Þannig þykir það sjálfsagt mál að skatt­leggja sykruð mat­væli.

Þannig þykir það sjálfsagt mál að skatt­leggja sykruð mat­væli til að draga úr syk­ur­neyslu og það þykir einnig sjálfsagt mál að skatt­leggja tekj­ur af fjár­eign­um, ekki til að draga úr fjár­eign­um, held­ur til tekju­öfl­un­ar og „jöfn­un­ar“. Ef rök­semda­færsl­an um „syk­ur­skatt“ er yf­ir­færð á fjár­eign­ir ætti að draga úr fjár­eign­um því eft­ir­spurn eft­ir fjár­eign­um mun minnka og þar með vext­ir að hækka.

Svo er til samúðar­setn­ing. „Það má ekki leggja á notk­un­ar­gjöld vegna þess að þau koma svo ójafnt niður á greiðend­um.“ Gjald er gjald og skatt­ur er skatt­ur. Á þessu er grund­vall­armun­ur. Þeir sem keyra um Hval­fjarðargöng kaupa sömu þjón­ustu og slíta göng­un­um jafn mikið, hvort held­ur ökumaður er tekju­hár eða tekju­lág­ur!

Fyr­ir Alþingi liggja áform um „sér­stak­an“ skatt á ferðaþjón­ustu og er áætlað að hann skili allt að 1.750 millj­ón­um króna. Þeir, sem reka ferðaþjón­ustu­fyr­ir­tæki greiða skatta af hagnaði. Þeir, sem njóta ferðaþjón­ustu, greiða skatt af þeirri neyslu og þjón­ustu er þeir njóta. Ferðaþjón­usta er að mestu leyti út­flutn­ing­ur á þjón­ustu og mat­væl­um sem neytt er hér.

Sá er mun­ur á þeim þjón­ustu­út­flutn­ingi og vöru­út­flutn­ingi að fyr­ir­tæki, sem fram­leiða vöru til út­flutn­ings, greiða eng­an virðis­auka­skatt af starf­semi sinni en neyt­end­ur ferðaþjón­ustu greiða um 35 millj­arða í virðis­auka­skatt af sín­um vöru- og þjónustukaupum. Að auki greiða leigj­end­ur bif­reiða um 5 millj­arða í eldsneyt­is­gjöld í akstri sín­um. Starfs­menn greiða svo tekju­skatt af laun­um sín­um, óháð at­vinnu­grein­um. Og fyr­ir­tæki greiða skatt af hagnaði.

Tekið skal fram að njót­end­ur vöru og þjón­ustu greiða virðis­auka­skatt, en ekki at­vinnu­grein­in ferðaþjón­usta.

Vissu­lega eru ferðamenn á hreyf­ingu og þá kem­ur áráttuhegðunin; „skatt­leggj­um allt sem hreyf­ist“. Þá kem­ur viðkvæðið: „skatt­ur­inn lend­ir á út­lend­ing­um“. Það er eins gott að út­lend­ing­ar skilji ekki ís­lensku! Hver sem kemst að því að hann er aðeins skatt­borg­ari en ekki viðskipta­vin­ur, fær viðbjóð og súrt bragð í munn! Og hætt­ir viðskipt­um við þegna slíks þjóðrík­is sem lít­ur á viðskipta­vin sem and­lag til ráns!


Booking.com

Tengdar fréttir sem þú gætir haft áhuga á að lesa: