„Hætta menn einfaldlega að vera verkalýðsforingjar þegar þeir ganga inn á Alþingi eða er það þannig að þar inni séu allir aukaleikarar nema oddvitar stjórnarflokkanna?“
Vilhjálmur Birgisson, formaður Starfsgreinasambandsins.
Stjórnmál: Vilhjálmur Birgisson skrifaði:
„Hver hefði trúað því að ríkisstjórn sem kennir sig við félagshyggju, réttlæti og jöfnuð – og segist hafa „extra“ tengingu við verkalýðshreyfinguna – yrði sú sama ríkisstjórn sem á aðeins einu ári ræðst á mikilvæg réttindi launafólks?
Við höfum þegar séð skerðingu á tímabili atvinnuleysisbóta og í gær var svo toppað með yfirlýsingum forsætisráðherra sem sýna hrokann svart á hvítu. Kristrún Frostadóttir sagði:
Þetta eru einfaldlega leiðréttingar á óréttlæti.
„Ég hef gert aðilum vinnumarkaðarins það algjörlega ljóst að þessi ríkisstjórn hafnar þeirri leið, sem áður hefur tíðkast, að stjórnvöld efni til nýrra varanlegra ríkisútgjalda sem eru ófjármögnuð til að höggva á hnúta í kjaradeilum á almennum vinnumarkaði.“
Þýðingin er einföld; flokkur sem þykist standa með verkalýðshreyfingunni ætlar ekki lengur að taka þátt í að liðka fyrir kjarasamningum.
En hvað er það sem við höfum verið að sækja með aðkomu stjórnvalda í gegnum tíðina? Það er ekki einhver lúxus heldur grundvallaratriði – að bæta réttindi, hækka bætur sem hafa setið eftir árum saman og leiðrétta kerfi sem ríkið sjálft hefur látið dragast aftur úr.
Í síðustu samningum náðum við til dæmis að hækka viðmiðunarupphæð í fæðingarorlofi, greiðslu sem hafði staðið óbreytt frá 2017, og það sama þurftum við að berjast fyrir hvað Ábyrgðasjóð launa varðar en þar höfðu viðmiðunarupphæðir verið látnar standa óhreyfðar í mörg ár.
Þetta eru ekki „ófjármögnuð útgjöld“. Þetta eru einfaldlega leiðréttingar á óréttlæti.
Og það er Samfylkingin sem boðar þetta.
Og nú á allt í einu að loka á þetta? Og það er Samfylkingin sem boðar þetta. Ég veit ekki hvort launafólk átti sig á þessum ummælum. Ég geri það enda hef ég tekið þátt í samskiptum við stjórnvöld í 21 ár samhliða kjarasamningum og veit hversu mikilvæg aðkoma stjórnvalda er á hverjum tíma fyrir sig. Hrokinn og vanvirðingin fyrir verkafólki hefur núna náð nýjum hæðum hjá forsætisráðherra!
Ég spyr: Hvar eru fyrrverandi verkalýðsforingjarnir núna og eru í þessum meirihluta? Hætta menn einfaldlega að vera verkalýðsforingjar þegar þeir ganga inn á Alþingi eða er það þannig að þar inni séu allir aukaleikarar nema oddvitar stjórnarflokkanna?
Svo bætir ekki úr skák að þessar tillögur sem voru kynntar í dag um aðgerðir í efnahagsmálum eru án nokkurs samráðs – engin viðræða, engin aðkoma. Við fengum þær einfaldlega í hendurnar á sama tíma og almenningur.
Og það sem verra er – þetta eru ekki þær sértæku aðgerðir sem við höfðum kallað eftir.
Þetta eru ekki aðgerðir sem styðja tekjulágt fólk, fólkið sem Samfylkingin þykist á tyllidögum vera að berjast fyrir!“
