Jóhann Þorvarðarson skrifar:
Neikvæður Halldór Benjamín á augljóslega í miklum vandræðum með að útskýra með sómasamlegum hætti af hverju hann er fúll á móti aðildarviðræðum. Þess vegna grípur hann til upplýsingaóreiðu og skáldskapar.
„Í Vikulokin á RÚV vísaði Halldór Benjamín Þorbergsson til meintra afstöðu seðlabankastjóra um andstöðu gagnvart komandi þjóðaratkvæðagreiðslu. Það verður að segjast að risið er ekki hátt á honum Halldóri Benjamín. Sogar sig við skáldaða andstöðu manns sem hefur tvívegis verið ásakaður um ritstuld og ósannindi þar í kring. Sami seðlabankastjóri varð síðan landsfrægur þegar hann sagði þrjár sekúndur í fjármálahrunið að betri tíð væri í vændum. Það er því vart hægt að leggjast lægra í tilraun til að finna stuðning við nei-ið. Nema þá kannski að vingast við Ólaf Ragnar Grímsson, sem hefur verið á móti helstu framfaraskrefum í öryggis- og efnahagsmálum Íslands.
Neikvæður Halldór Benjamín…
Halldór Benjamín hélt áfram og fullyrti að Seðlabankinn væri ekki að leggjast á árar um þá vegferð að fara í aðildarviðræður og það bæri að túlka á neikvæðan hátt. Staðreyndin er aftur á móti sú að hlutverk bankans er ekki að gefa út yfirlýsingu af eða á í þessum efnum enda á hann að vera ópólitískur lögum samkvæmt. Neikvæður Halldór Benjamín á augljóslega í miklum vandræðum með að útskýra með sómasamlegum hætti af hverju hann er fúll á móti aðildarviðræðum. Þess vegna grípur hann til upplýsingaóreiðu og skáldskapar. Öðruvísi verða orð hans ekki skilin að mínu mati.
Þegar talið barst að krónunni, íslenskum ofbeldisvöxtum og íslenskri verðbólgu, sem fyrirtæki Halldórs græðir á, þá greip hann til hræðsluáróðurs og áframhaldandi rangfærslna. Vonast hann augljóslega til að upplýsingaóreiða færi hinum neikvæðu ávinning því hann fullyrti að gengi krónunnar væri þrýstiventill í hagkerfinu sem við gætum stillt af ef við yfirskjótum okkur á launamarkaði. Hann trúir ranglega að gengisfelling skapi atvinnu enda sagði hann það með beinum hætti. Þessi kreddutrú er fyrir löngu úr sér gengin og reyndist Íslendingum illa á síðustu öld með tilheyrandi launalækkunum, kaupmáttarrýrnun.
Villutrú Halldórs Benjamíns…
Villutrú Halldórs Benjamíns á ekkert skilt við nútíma hagstjórn enda viðurkennt að gengisfelling gjaldmiðla er engu betri en þegar reynt er að sópa óhreinindum undir teppið í von um að subbugangurinn í hagkerfinu sjáist ekki. Hagstjórnarmistök, illa rekin fyrirtæki eða þjóðhagsleg áföll þurfa annars konar úrlausnir til að viðhalda eða bæta samkeppnishæfni landsins. Þar efst á blaði eru lágir vextir, lág verðbólga, menntun, nýsköpun, góðir innviðir, fjárfestingar og nýting auðlinda. Fiskunum í sjónum fjölgar nefnilega ekki né verður íslensk náttúra sérstakari með gengisfellingum.
Ein af ástæðum þess að stofnríki Bandaríkjanna tóku upp sameiginlegan gjaldmiðil með sérstakri lagasetningu árið 1792 var að skapa betra greiðslumiðlunarkerfi og gera viðskipti hagkvæmari. Dollarinn leysti fjölmargar evrópskar myntir af hólmi og óreiðan minnkaði. Það sama á við um evruna því það var úr sér gengið að hafa alla þessa gjaldmiðla í Evrópu. Gengisfellingar sköpuðu togstreytu og ófrið. Þegar eitt land fellir eigin gjaldmiðil í tilraun til að bæta sinn hag þá er það á kostnað mótlandsins. Önnur lönd fella sig ekki við slíka einhliða ákvörðun. Gjaldmiðlaátök skiluðu engu enda sigra ávallt stórar myntir, sem búa yfir trúverðugleika og lifa við öfluga hagstjórn.
Að gengisfelling skapi atvinnu er best hrakin með því að horfa til nágranna okkar í Færeyjum, en landið styðst við danska krónu sem sjálf er síðan bundin með rembihnút við evruna. Því má segja að löndin búi við fastgengisstefnu ólíkt Íslandi. Atvinnuleysi í Færeyjum mælist einungis vera 0.9% og 2,7% í Danmörku samanber myndin sem fylgir. Og ef við skoðum evrusvæðið þá er atvinnuleysi 6,2% eða álíka mikið og á Íslandi.
Svíar eru síðan með frjálsa krónumynt, eins og Halldór Benjamín vill hafa þetta, og er atvinnuleysi í Svíþjóð 9,4%. Allt tal Halldórs Benjamíns um að sveigjanleg íslensk króna, sem hægt er að gjaldfella með einu pennastriki, skapi atvinnu er hjómið eitt. Og vart sett fram nema til að vernda fámenna sérhagsmunahópa sem mokgræða á íslenskum almenningi í formi ofbeldisvaxta, mikillar verðbólgu og hás leiguverðs. Málið er að Halldór Benjamín er hagfræðimenntaður að eigin sögn og hann á að vita betur.
Ef myndin er skoðuð þá sést að Ísland er eina landið sem er með ofbeldisvexti. Ég ætla því að kjósa já, vil sjá hvað er í boði. Ég er tilbúinn að horfa lengra en nef mitt nær.“
