Umræðan: Snorri Másson, varaformaður Miðflokksins, skrifaði:
Einstaklega vel heppnaður flokksráðsfundur Miðflokksins var haldinn í Hofi á Akureyri í dag.
Miðflokksmenn hvaðan æva af landinu komu saman og fögnuðu árangrinum að undanförnu og blésu í lúðrana vegna komandi sveitarstjórnarkosninga. Fáa óraði líklega fyrir því hve vel hefur tekist í þeim undirbúningi öllum og sú barátta er rétt að hefjast.
Önnur en ekki minni barátta er fram undan vegna áforma sitjandi ríkisstjórnar um að koma Íslandi inn í Evrópusambandið. Stefna Miðflokksins er skýr: Við leggjumst gegn aðild Íslands að Evrópusambandinu, þótt við treystum þjóðinni til að taka rétta ákvörðun í væntanlegri þjóðaratkvæðagreiðslu.
Við stöndum á tímamótum.
Í umræðum á fundinum var þó einnig skýrt af hálfu Miðflokksmanna að sú þjóðaratkvæðagreiðsla sem nú er fyrirhuguð er óboðleg ráðstöfun á meðan betri upplýsingar um aðlögunarviðræðurnar fram undan liggja ekki fyrir.
Við stöndum á tímamótum að þessu leyti og það gildir einnig um stjórnlausa innflytjendastefnu síðari ára. Í ræðu minni fjallaði ég um að þótt vonleysi á því sviði hafi gripið um sig víða á Vesturlöndum, ætlaði Miðflokkurinn ekki að gefast upp á íslensku samfélagi.
Ályktun var samþykkt svohljóðandi, þar sem þessi grundvallarmál renna saman:
„Varðveisla íslenskrar þjóðar og menningar og trúverðug viðbrögð til að snúa við varasamri lýðfræðilegri þróun undanfarinna ára eiga að vera í forgangi stjórnvalda, sem nú leitast í staðinn við að ganga til samninga við Evrópusambandið um framsal íslensks valds til útlanda. Ekkert bendir til þess að sérkennum íslenskrar menningar verði betur borgið innan erlends ríkjasambands eða jafnvel sambandsríkis, líkt og málsmetandi aðilar innan ESB vilja stefna að.
Öllu heldur felur aðild að ESB í sér takmörkun á yfirráðum íslenskra stjórnvalda yfir innflytjendamálum hér til frambúðar og ekki hefur þróunin á því sviði innan ESB verið til eftirbreytni, heldur stefnir sums staðar í lýðfræðilegt hrun heimamanna í löndum álfunnar. Ísland hefur ekki ástæðu til að hengja sig við slíka óheillaþróun.“
