Þar er Evrópusambandið gríðarlega sterkur aðili með flesta fríverslunarsamninga allra svæða við önnur svæði í heiminum.
Dagur B. Eggertsson .
Alþingi: Hér er gripið niður í umræðu um Evrópusambandið og NATO. Það eru þau Bryndís Haraldsdóttur og Dagur B. Eggertsson sem skiptast á skoðunum. Fyrst er ræðubútur Bryndísar og síðan svar Dags:
BH: „Sú sem hér stendur mun aldrei veigra sér við því að tala um Evrópusambandið, kosti þess og galla.
Ég verð líka að viðurkenna að mér finnst að ákveðnu leyti hættulegt þegar þeir sem hafa verið og eru yfirlýstir stuðningsmenn þess að ganga í Evrópusambandið nota hvert einasta tækifæri, og jafnvel einhvern veginn með hræðsluáróðri, til að tala um mikilvægi þess að ganga í Evrópusambandið. Evrópusambandið er í mínum huga fínt. Það er frábært að Evrópusambandið varð til, það átti að koma í veg fyrir stríð í Evrópu og það hefur virkað vel fyrir marga. Samstarf okkar við Evrópusambandið er líka mjög gott og ég met það mikils. Ég tel að EES-samningurinn sé einn af okkar mikilvægustu samningum. En þegar talað er um Evrópusambandið eins og einhvers konar varnarbandalag — háttvirtur þingmaður nefndi það áðan, ég held að hann hafi sagt að Finnar og Svíar hafi látið af hlutleysisstefnum sínum. Svíar gerðu það, já. Finnar höfðu reyndar lofað Rússum á sínum tíma að ganga ekki í NATO. Finnar og Svíar eru í Evrópusambandinu og hafa verið í Evrópusambandinu. Það sem Finnar og Svíar gerðu þegar Rússar réðust af fullu afli inn í Úkraínu var að þeir leituðu í NATO.
NATO sem er varnarbandalagið?
Spurning mín til háttvirts þingmanns er þessi: Er það ekki einmitt, eins og háttvirtur þingmaður vísar svolítið í, NATO sem er varnarbandalagið? Eins ágætt og Evrópusambandið kann að vera sem tollabandalag eða samstarfsaðilar um rannsóknir og þróun og í hin ýmsu mál.“
DBE: „Ég vil byrja á því að þakka fyrir andsvarið og svara því þannig: Já, mín skoðun er sú að NATO sé og verði gríðarlega mikilvægt fyrir varnir allra aðildarríkja og Evrópu og Bandaríkjanna, ef samstaðan heldur um það. Þá erum við ekki síst að tala um hefðbundnar varnir við hefðbundnum hernaði. Veruleikinn sem blasir við bara núna er sá að það sem við höfum kallað fjölþáttaógnir er í raun stríð sem háð er á hendur aðildarríkjum NATO af Rússum og aðilum þeim tengdum. Það verður einfaldlega að dýpka aðeins umræðuna í þessum sal, og í samfélaginu, um það að NATO sjálft, en líka löndin innan þess, horfir m.a. til Evrópusambandsins á því sviði.
Varnirnar sem grípa þarf til eru að sumu leyti borgaralegar, eins og þegar um er að ræða að verja sæstrengi, bregðast við netárásum eða upplýsingaóreiðu o.s.frv. Þannig að það verður bara, þó að af einhverjum ástæðum sé rosalega viðkvæmt að tala um Evrópusambandið, að horfast í augu við það að þarna hefur Evrópusambandið gríðarlegu hlutverki að gegna við það að undirbúa lönd fyrir það að endurvopnast, eins og núna stendur til, og að tryggja fjármagn til þess á nægilega góðum kjörum.
En svo er það hin efnahagslega ógn í heimi tollastríða. Þar er Evrópusambandið gríðarlega sterkur aðili með flesta fríverslunarsamninga allra svæða við önnur svæði í heiminum. Þetta þurfum við bara að ræða. Ég átta mig á því að sumt í þessari umræðu er nýtt og þá þurfum við að dýpka nálgunina og tala meira um þetta, eins og við erum að gera hér.
