Það eru erlendir aðilar sem standa bakvið upplýsingaóreiðuna í kringum kosningar

Gísli Rafn Ólafsson fyrrv. þingmaður skrifaði:
Það sem er sorglegt að sjá er að fjórða stoð lýðræðisins, fjölmiðlar, amk. sumir þeirra virðast óhræddir við að nýta sér upplýsingaóreiðu til þess að tryggja óbreytta framtíð þeirra sem fjármagna fjölmiðlana.
„Það er athyglisvert að fylgjast með umræðunni um þjóðaratkvæðagreiðsluna í ágúst og því hvernig upplýsingaóreiða er nýtt til hins ýtrasta. Þetta eru ekki fyrstu kosningarnar þar sem slíkum aðferðum er beitt, enda auðvelt að fá fólk til þess að trúa alls konar málatilbúnaði með því að beygja sannleikann aðeins. Það sem er sorglegt að sjá er að fjórða stoð lýðræðisins, fjölmiðlar, amk. sumir þeirra virðast óhræddir við að nýta sér upplýsingaóreiðu til þess að tryggja óbreytta framtíð þeirra sem fjármagna fjölmiðlana.
Hér eru nokkur dæmi um þá upplýsingaóreiðu sem verið er að halda fram í tengslum við þjóðaratkvæðagreiðsluna í ágúst:
- – Íslensk börn verði send í Evrópskan her
- – Fyrirfram sé ákveðið að ekki sé hægt að semja um undanþágur
- – Fara þurfi í heilmikla aðlögun ef farið sé í viðræðum um aðild
- – Ef við segjum „já“ í ágúst þá séum við ekki að fara að kjósa aftur um leið og búið er að ná samningsdrögum
- – Ráðamenn innan ESB séu búnir að segja hitt og þetta um mögulega aðild Íslands – en þegar skoðað er hvað þeir sögðu, þá hafði það ekkert með aðild Íslands að gera.
Spurningin sem við þurfum að spyrja okkur…
Þó að sýnt hafi verið fram á að allar þessar fullyrðingar séu rangar (og ég ætla ekki að endurtaka þær), þá lifa þær enn í hugum ansi margra. Það er nefnilega kosturinn við upplýsingaóreiðuna að þeir sem nýta sér hana þurfa aldrei að svara fyrir það að hafa ruglað kjósendur í rýminu, á meðan þeir sem berjast á móti upplýsingaóreiðunni virðast þurfa endalaust að benda á rök sem enginn er tilbúinn að lesa, því lygin er búin að skapa tilfinningar sem erfitt er að bakka með.
Það hefur komið í ljós að í mörgum löndum eru það erlendir aðilar sem standa bakvið upplýsingaóreiðuna í kringum kosningar, allt til þess að skapa óreiðu og átök innan landa sem þeir eiga í illdeilum við. Spurningin sem við þurfum að spyrja okkur – og vísindamenn að rannsaka – er hvort einungis séu innlendir hagsmunaaðilar sem standa bakvið upplýsingaóreiðuna, eða hvort þar liggi að baki önnur og stærri öfl.“