Birgir Dýrfjörð skrifar:
Það er mikil persónulýsing í sögunni af Sölva Helgasyni (Sólon Íslandus) þegar hann kom að Felli í Sléttuhlíð. Skömmu síðar kom þar annar ferðalangur og sagði frá dauðu trippi í mýrarpitti skammt frá bænum. Sölvi sagði þá að hann hefði séð þegar trippið var að brjótast um í pyttinum. Af hverju bargaðir þú því ekki? Það hefði engu breytt sagði Sólon. Ég sá feigðina í augum þess.
Þessi Skagfirska saga rifjaðist upp þegar ég las lokaorðin í grein Jóns Steinars í Mbl. 9. 7. ´26
Lokaorðin í grein Jóns eru: “Hvers vegna eigum við að eyða milljörðun króna í kostnað við að undirbúa samning sem við getum ALDREI samþykkt.”
Þannig dæmir hann gjörning sem hefur ekki átt sérstað og sýnir þá að hann upplifir sömu sérgáfu og Sölvi Helgason varð frægur af.
Hann er eins og dómari sem kveður upp dóm í máli án þess að hafa í höndum nokkur málsskjöl.
Hann býr bara við ímyndaða atburðarás sem engin veit hver verður og notar svo þá ímynduðu fásögn sína til að fegra málstað þeirra sem vilja svipta almenning atkvæðirétti sínum.
ES:
Ég vil ekki skilja við þessi skrif utan að það komi fram, að ég hef miklar mætur á Jóni Steinari, þó okkur sýnist augljóslega sitt hvað um ýmsa þætti stjórnmálanna.
Ég hef verið vinmargur um ævina og starfað með fólki úr öllum flokkum. Margt af því fólki hefur haft afar ákveðnar skoðanir og það hefur vaxið af því að vilja lifa í samræmi við skoðanir sínar.
Ég hef sjálfur vaxið af því að bera virðingu fyrir því fólki og frelsi þess og rétti.
Jafnframt hef ég mikla skömm á fólki sem vill eyðileggja atkvæðisrétt allra sem eru því ósamála.
