Benedikt Jóhannesson skrifaði:
Síðastliðinn föstudag birtist athyglisverð grein í Morgunblaðinu eftir Ragnar Árnason hagfræðing um efnahagslega hnignun ESB. Hann segir:
„Síðan [1990] hefur efnahagsleg frammistaða ESB verið slök miðað við aðrar þjóðir heims að jafnaði og sambandið verið að dragast aftur úr. Samkvæmt hagtölum Alþjóðabankans um verga landsframleiðslu ríkja heims … hefur hlutdeild ESB í vergri heimsframleiðslu fallið úr 28,4% árið 1990 í 17,6% árið 2024 og er nú þriðjungi minni er hlutdeild Bandaríkjanna og svipuð hlutdeild Kína.“
Þetta fannst mér áhugavert því undirliggjandi í greininni er að með inngöngu í Evrópusambandið myndi Ísland sogast inn í efnahagslegt hnignunarbandalag.
Nú er Evrópusambandið samsett af 27 frjálsum og fullvalda þjóðum. Ég ákvað því að kanna hvernig ríkjunum tuttugu og sjö hefði vegnað á 21. öldinni, hverju um sig. Eru öll ný aðildarríki ef til vill drepin í dróma reglugerða og efnahagshnignunar?
Á myndinni má sjá hvernig landsframleiðsla á mann hefur breyst innan sambandsins frá árinu 2000. Hún er greinilega með mjög misjöfnum hætti.
Í ljós kemur að nær öll nýju ríkin hafa náð góðum hagvexti, en þau gömlu hafa staðið sig lakar. Íslendingar, með sínar gullhúðuðu reglugerðir, eru í miðju, milli Bandaríkjamanna og Dana.
Þróunin gefur vissulega tilefni til áhyggna fyrir löndin á neðri endanum, til dæmis Portúgal, Frakkland, Kýpur, Ítalíu og Grikkland.
En fyrir nánast öll „nýju löndin“ hefur aðild greinilega ekki verið þeim efnahagsfjötur um fót.
