Stjórnmál:
Guðrún Hafsteinsdóttir skrifaði í gær:
„Mér brá verulega þegar ég sá í gær að Ársæll Guðmundsson fengi ekki framlengingu í starfi skólameistara Borgarholtsskóla.
Ég kynntist Ársæli fyrst þegar ég var formaður Samtaka iðnaðarins og hef síðan borið mikla virðingu fyrir störfum hans. Hann hefur stýrt Borgarholtsskóla frá 2016, byggt upp öflugt iðnnám og haldið rekstri skólans innan fjárlaga, án þess að fá áminningar eða ákúrur frá ráðherra. Það er staðreynd sem hann sjálfur bendir á í pósti til starfsfólks skólans.
Samt sem áður ákveður Guðmundur Ingi Kristinsson, mennta- og barnamálaráðherra, að framlengja ekki skipun hans en auglýsa embættið á ný, þvert á hefðir, á sama tíma og allir aðrir skólameistarar eru endurskipaðir. Það blasir við að Ársæll upplifir þetta sem pólitíska refsingu.
Þetta snýst því ekki bara um einn mann. Þetta sendir skilaboð til alls opinbera kerfisins. Skilaboðin hljóma þannig, eins og kom fram í ræðu á Alþingi í dag: Vertu þægur og hlýddu eða vertu úti. Slík stjórnsýsla er hættuleg, hún minnir meira á ógnarstjórn en lýðræðislegt réttarríki.
Forsætisráðherra lagði blessun sína yfir málið og margítrekaði í ræðu á Alþingi í morgun að þessi akvörðun byggði á faglegum forsendum. Það er þá eðlileg krafa að forsætisráðherra geri grein fyrir því á hvaða faglegu forsendum þessi ákvörðun byggir.
Barna- og menntamálaráðherra á enn kost á að sjá að sér. Svona kemur maður ekki fram við kennara og skólameistara sem hefur varið nærri fjörutíu árum í þjónustu við nemendur, skólann og samfélagið.“
