Ragnar Önundarson skrifaði:
„Um miðja síðustu öld var þorskaflinn í hámarki, sem kvótakerfið hefur ekki náð að endurheimta. Enn fá togararnir að draga grjóthoppara (áður bobbinga) sína um hrygningar- og uppeldisslóðir fisksins, að gömlu 12 mílunum. Þau mörk þarf að færa út í 25 mílur og veiða eingöngu með kyrrstæðum veiðar-færum innan þeirra, en þó með sömu undan-tekningum og nú. Lífríki grunnslóðanna mun þá taka að jafna sig, en það tekur tima.
Þessa breytingu þarf að gera án áhrifa á kvótann. Sumar útgerðir munu þá breyta til og gera út á grunnslóðina. Fiskibyggðirnar munu blómstra. Við eigum líka að una því að strandveiðar séu stundaðar yfir sumarmánuðina, ekki láta fáeina frekjuhunda koma í veg fyrir það.
Breytingin mun draga verulega úr losun CO2.“
