Sameiginleg fiskveiðistefna ESB

„Því er ekki móti mælt að við inngöngu í Evrópusambandið mun Alþjóða hafrannsóknarráðið (ICES) veita ráð um úthlutun á veiðiheimildum á Íslandsmiðum sem ráðherraráð Evrópusambandsins tekur að sér að deila út.

Að stofni til eru forsendur ráðgjafar Alþjóðahafrannsóknarráðsins af nákvæmlega sama meiði og ráðgjöf Hafró þ.e. horft er einangrað á óáreiðanlega talningu á einstaka fisktegund t.d. þorski án þess að líta til líffræðilegra kennitala á borð við vaxtarhraða eða kynþroska eftir aldri. „Ráðgjöf“ upp á kg er síðan reiknuð út, út frá reglum sem eiga sér enga vistfræðilega stoð t.d. 20% af reiknuðum veiðistofni í þorski hér við land en 13% í síld.

Árangur ESB við stjórn fiskveiða er hræðilegur rétt eins og Hafró en er mun lengra gengin. Áhrif grænageirans eru mun meiri í Evrópu á fiskveiðar og umræðuna um veiðar m.a. áherslur og óljóst tal um að endurheimta upprunalegt ástand vistkerfis hafsins með aukinni vernd.

…í ESB ríkir víða algert veiðibann þrátt fyrir áralanga verndarstefnu.

Hér erum við að veiða um helminginn af því sem við gerðum áður af þorski en í ESB ríkir víða algert veiðibann þrátt fyrir áralanga verndarstefnu.

Á flestum hefðbundnum þorskmiðum sambanadsins ríkir eins og fyrr segir algert veiðibann á þorski. Það á við um Eystrasaltið. ESB leyfir aðeins að þorskur sé veiddur sem meðafli á öðrum veiðum í Kelta- og Írlandshafi. Lagt hefur verið til veiðibann á sunnanverðum Norðursjó en enn eru leyfðar afar takmarkaðar veiðar á norðlægari huta hafsvæðisins.

Hvað er að óttast við inngöngu inn í sameiginlega fiskveiðistefnu ESB?

Að óbreyttu kerfi í sjávarútvegi þá verða sjávarútvegsfyrirtækin og þar með Íslandsmið orðin að markaðsvöru í Evrópu.

Í öðru lagi má bóka að það verði snúnara að vinda ofan af þeirri „ráðgjöf“ sem hefur og mun aðeins skila aflasamdrætti nánast í öllum fisktegundum.“